Home Thema'sBemoediging Wat als God zwijgt?

Wat als God zwijgt?

door Caroline de Vente
Wat als God zwijgt

Tijdens een van mijn trainingen vroeg ik: ‘Wie heeft er weleens te maken gehad met een zwijgende God?’ Alle vingers gingen de lucht in. Ik vroeg door: ‘Kun je vertellen wat je hierbij voelde en wat jouw reactie hierop was?’ Wat mij raakt, is dat mensen dan vertellen dat ze afwijzing ervaren en zich door die afwijzing terugtrekken van God.

‘God vindt mij blijkbaar niet belangrijk’, zei een vrouw heel stellig. In haar ogen zag ik pijn. Ze had de afgelopen jaren hoopvol allerlei conferenties en genezingsdiensten bezocht. Maar keer op keer belandde ze alsnog in de psychiatrie. Ze was zichtbaar moe van het strijden. Bang voor wat nog komen zou.

 Lees ook: Alleen in de stilte.

Jezus zwijgt

Misschien ken jij deze kant van God maar al te goed. Je roept, je smeekt – maar God zwijgt. Je kent de gevoelens van de wanhopige moeder uit Matteüs 15. En je herkent je in de jammerklacht van verschillende Psalmen. Je hebt al diverse acties ondernomen om van je verdriet en pijn af te komen. Maar geen gebed heeft je volledig bevrijd. Wat kun je nu nog?
De Kanaänitische vrouw had ook de moed opgegeven. Maar toen ze hoorde dat Jezus in haar stad was, gloorde er iets van hoop in haar hart. Hoop voor haar zieke dochter. Ze had het gerucht gehoord dat deze Man zieken kon genezen en bezetenen kon bevrijden. In die wetenschap liep ze vastberaden op Hem af. Met een niet te missen stemgeluid riep ze: ‘Heb medelijden met mij, Heer, Zoon van David! Mijn dochter is van een duivel bezeten en wordt verschrikkelijk gekweld’ (Matteüs 15:22).

De omstanders stopten met hun bezigheden en keken naar deze roepende vrouw. Maar Jezus gaf geen blijk van medeleven. Hij zei geen woord. De vrouw moet hebben gedacht: Hij hoort mij wel, maar Hij trekt zich niets van mij aan. Dat kan niet, dat mag niet. Hij moet luisteren.

Zij  moet dus echt door de wanhoop heen

Dit bijbelverhaal uit Matteüs 15:21-28 is schokkend. Het lijkt alsof Jezus onverschillig is ten opzichte van deze wanhopige vrouw – een moeder die haar laatste hoop op Hem heeft gevestigd. Daarbij moet ze ook nog eens incasseren dat de volgelingen van Jezus haar willen wegsturen. Wat een vernedering! Het zou logisch zijn geweest als ze met een rood hoofd en teleurgesteld, rechtsomkeert had gemaakt.

Blijf roepen

De vrouw uit Matteüs werpt zich echter voor de voeten van Jezus neer en begint met Hem te discussiëren. Misschien ben je dit niet gewend. Je kunt God toch niet tegenspreken? Je kunt toch niet zomaar je eigen wil doordrammen? Gods Zoon is toch heilig?

Jij mag van deze vrouw leren om op een goede manier met God in gesprek te gaan. In je relatie met God is het goed dat je worstelingen doorleeft. Dat klinkt misschien gek, maar je ziet dat God die confrontatie met mensen soms aangaat. Put-ervaringen horen bij dit gebroken leven.

Op zulke momenten zijn het niet alleen akelige ervaringen die nergens toe dienen, maar worden het ‘groeimomenten’ die je uiteindelijk dichter bij Jezus brengen. Net als die wanhopige moeder. Jezus is niet op afroep beschikbaar. Zij moet dus echt door de wanhoop heen. Zij moet in beweging blijven om uiteindelijk verlossing te ontvangen. In zulke dieptepunten is het mogelijk om God in zijn almacht beter te leren kennen.

Doorzetten

Er kunnen moeilijke situaties in ons leven zijn. De gevolgen van een traumatische jeugd, diepe teleurstellingen, een moeizaam of gebroken huwelijk, groot gemis. Allerlei emoties wisselen elkaar af. Maar gelukkig geeft God de ruimte aan emoties als juichen, klagen, boos zijn, huilen en rouwen. Het mag er zijn. Dat lees je in de Psalmen en dat zie je in het verhaal over deze moeder.

Deze verschillende emoties kun je de ruimte geven. Maar bedenk ook wat je ermee doet. Trek jij je terug? Of ga je ermee naar God? Wanneer je opgeeft, dreig je God uit het oog te verliezen. Wanneer je doorzet, mag je weten dat God jou allang heeft gevonden. En als God jou heeft gevonden, mag je je diepste pijn met God blijven delen, roepend om bevrijding.
Denk dan aan het vooruitzicht van de volmaakte overwinning die zichtbaar wordt als Jezus terugkomt om deze wereld te bevrijden uit alle gebrokenheid (Romeinen 8:18-30, Openbaring 21:1-5).

God houdt jou vast

Ik wil je aanmoedigen om je – net als die wanhopige moeder – neer te werpen voor God. Stuur je aanklacht – net als David in zijn Psalmen – maar omhoog wanneer God zwijgt. Schreeuw het maar uit. Desnoods pak je pen en papier en begin je met de zin: Waarom, o God, waarom…? (Maak je klacht maar af.)
Vertrouw er daarna op dat God je klacht hoort; dat Hij zelfs blij is dat je ermee komt. Je geeft ermee aan dat je het van Hem verwacht.

Wat moet het heerlijk zijn voor je Vader dat jij Hem vertrouwt. Durf de stilte te aanvaarden en weet dat God je altijd vast blijft houden. Verwacht niet direct een antwoord van God, maar vraag Hem om een teken van zijn trouw. Zo kan jouw onrustige hart rust vinden bij de levende God.

Uit de Bijbel:

Maar U, HEERE, blijf niet ver weg; mijn sterkte, kom mij spoedig te hulp. Red mijn ziel van het zwaard, mijn eenzame ziel van het geweld van de hond. Verlos mij uit de muil van de leeuw en van de hoorns van de wilde ossen. Ja, U hebt mij verhoord.
Psalm 22:20-22 (HSV)

Lees ook: Jezus noemt jou vriend

Bijbelteksten om verder te lezen:

  • Matteüs 15:21-28
  • Jesaja 42:1-4
  • Jesaja 43:1-2

Om over na te denken:

  • Is er een onderwerp waarover jij wilt roepen, vragen en discussiëren met God?
  • Lees Sefanja 3:17. Wat zegt dit jou over Gods zwijgen?
  • Je mag vandaag opnieuw je vragen stellen aan God. Spreek je teleurstellingen uit. Vertel waarin jij je afgewezen voelt. Kom met je pijn en je lege hart naar het Vaderhart van God. Laat je volstromen met zijn allesomvattende liefde.

Sarianne van Dalen had een traumatisch jeugd; bemoedigen is haar missie. Ze is (wandel)coach, auteur en spreekster over onder andere dankbaarheid, aandacht en geluk: sariannevandalen.nl. 

Deze ‘Bronwater’ is eerder gepubliceerd in Elisabeth Magazine (2021, editie 5). Wil je ook de Elisabeth ontvangen? Neem een abonnement.  

Tekst: © Elisabeth (Sarianne van Dalen)
Beeld: Pexels (Cottonbro)