fbpx
Home Thema'sGeloven Koos Tamminga: ‘Mijn geloofsleven is emotioneler geworden’

Koos Tamminga: ‘Mijn geloofsleven is emotioneler geworden’

Hoe word je een inclusieve kerk?

door Caroline de Vente
Koos Tamminga

Hoe word je een kerk waarin iedereen mag meedoen? Dat was de centrale vraag waarop predikant Koos Tamminga (30) antwoord wilde krijgen in zijn promotieonderzoek voor de Theologische Universiteit Kampen. Koos draaide voor zijn onderzoek een tijdje mee in het Hart van Vathorst in Amersfoort; een complex met tachtig zorgappartementen voor mensen met een verstandelijke beperking, niet aangeboren hersenletsel en dementie. In het gebouw zitten ook een gereformeerd vrijgemaakte kerk, een kinderdagverblijf en een restaurant. Al die partijen werken zoveel mogelijk samen. De ervaringen in de Ontmoetingskerk en de ontmoetingen met bewoners veranderden Koos als mens.

Houten Klaas

“Mijn geloofsleven is emotioneler, lichamelijker geworden’, vertelt Koos, “Ik vorm minder snel een oordeel. Ik ontdekte dat elk mens uniek is en ook een unieke relatie met God heeft. Er zijn vele manieren van aanbidden en dat is oké. Ik zag in een dienst bijvoorbeeld een man met een oranje slinger om zich heen helemaal uit z’n dak gaan toen de band speelde. Dat was zo aanstekelijk. Ik ben zelf een houten Klaas, maar ik kon niet blijven zitten. In een andere dienst zat ik naast een spastische man in een rolstoel zit die bijna niets kon. Op zijn armleuning waren een paar munten geplakt voor de collectezak. Dat hij iets kon geven, vormde voor hem het hoogtepunt van de dienst. Zulke ervaringen blijven je bij.”

Stil zijn

Koos durft zelfs te zeggen dat hij door zijn onderzoek als predikant is veranderd. Hij werkt sinds een jaar in de Kruiskerk in Meppel. “Dat stukje heeft me misschien wel het meeste verrast. Ik durf veel meer weg te blijven van platgetreden paden en me te laten leiden door de Geest. Voor Hart van Vathorst vond ik ook de omgang met mensen met een verstandelijke beperking best een beetje eng. Wist ik me geen houding te geven. Dat heb ik niet meer. Laatst ging ik op bezoek bij iemand die zwaar autistisch is en depressief. Dan zit je naast elkaar en zeg je weinig of niks. Vroeger zou ik dat hebben beschouwd als een moeilijk bezoek. Nu denk ik: God heeft er een bedoeling mee dat we hier zo zitten met z’n tweeën. We konden samen stil zijn en dat was goed.”

Ouderling Tjerk Busstra

Ouderling Tjerk Busstra (68) onderschrijft het verhaal van Koos. Ook hij is veranderd, sinds hij vrijwilliger is bij de Ontmoetingskerk in het Hart van Vathorst. “Ik werkte ooit in de financiële wereld”, zegt hij lachend. “Hoe rationeel wil je het hebben? Hier heb ik pas echt gezien wat geloven is. Ik ben veel meer een mens geworden van de Geest, in plaats van de letter. Soms denk ik: wie is er nou anders? Midden in de gebrokenheid, de pijn en het verdriet zie je hier zo’n blijmoedig vertrouwen op de Heer. Dat heeft mijn kijk op Jezus veranderd. Ik ben bijvoorbeeld nooit vergeten hoe na een overlijden van een bewoner zijn kist door de gang werd gedragen. Een man met downsyndroom zag dat en riep met een stralend gezicht: ‘Waarom zijn jullie droevig? Hij is nu toch bij de Heer?’

Meer weten over inclusief kerkzijn?

  • Lees het boek Kerkzijn als antwoord, Inclusief gemeentezijn in een tijd van krimp en transitie. Koos Tamminga, Joost Smit en Hans Schaeffer. Brevier uitgeverij.
  • Doe de zesdelige gratis cursus Kerkzijn als antwoord van het online platform Weetwatjegelooft.

Je leest het hele interview met Koos én tips over inclusief kerk-zijn in Elisabeth (2021, editie 20), dat eind oktober verschijnt. Wil je de Elisabeth ontvangen? Neem een abonnement.  

Tekst: © Elisabeth (Mariëtte Woudenberg)
Beeld: Servaas Raedts

Copyright © Royal Jongbloed All Rights Reserved