Home Thema'sLeven Wat als je leven wordt verpest?

Wat als je leven wordt verpest?

door htromp

Een heftige titel, nietwaar? Toch is het helaas realiteit voor veel mensen die met pesten te maken krijgen. Pesten en gepest worden zijn zelfs al zo oud als de mensheid. En vaak is degene die pest zelf eerst gepest. Dat zien we ook in het verhaal van Hagar en (dan nog) Sarai.

Als Sarai 65 jaar is, reist ze in opdracht van God samen met haar man Abram vanuit Charan naar een onbekende bestemming. God belooft Abram ‘tot een groot volk te maken’ (Genesis 12). Als Abram in Kanaän gaat wonen, herhaalt God deze belofte met een heel rijke metafoor: hij krijgt zoveel nakomelingen als er stof op de aarde is. Daar blijft het niet bij, want in Genesis 15 zegt God tegen Abram: ‘Tel de sterren als je kunt. Zo zal het zijn met je nakomelingen.’

Trots
Al deze keren wordt er niet gesproken over Sarai als stammoeder van dit ontelbare nageslacht. Ze is op leeftijd en ziet het niet meer gebeuren dat God zijn belofte via haar zal doen uitkomen. Ze zegt tegen Abram dat hij maar met haar Egyptische slavin Hagar moet slapen. Dat doet Abram en als Sarai 77 jaar is, wordt Ismaël geboren. Nog tijdens de zwangerschap van Ismaël verandert de relatie tussen Sarai en Hagar. Hagar is slavin en dus iemands eigendom. Bovendien woont ze niet in haar vaderland. Als ze met permissie zwanger wordt van de ‘pater familias’, verandert dat haar positie onder de overige slaven. Wat zal ze trots zijn geweest! En ook gelukkig met het kindje dat groeit in haar buik. Haar gevoel van eigenwaarde krijgt een boost. Maar er verandert meer, want Hagar verliest elk  respect voor Sarai. Elk respect! Dat is nogal wat. Ze maakt het bont, zó bont dat Sarai er niet meer tegen kan; haar leven wordt verpest.

Wanhopig
Sarai doet haar beklag bij Abram, geeft hem zelfs de schuld van de hele situatie, maar lijkt toch ook te willen dat God voor een oplossing zorgt, door te zeggen:  ‘Laat de HEER maar  beoordelen wie er in zijn recht staat: ik of jij.’ Sarai wil God betrekken bij haar ellende, maar ze heeft geen geduld. En als ze van Abram  carte blanche krijgt om met Hagar te doen wat ze wil, neemt ze opnieuw zelf het heft in handen, en hoe…  Ze maakt op haar beurt Hagars leven zo zuur dat Hagar niets anders kan doen dan vluchten. Hagar moet wanhopig geweest zijn: vluchten terwijl je zwanger bent, zonder enige middelen van bestaan. Twee vrouwen, nota bene uit hetzelfde huis- houden, die elkaars leven verpesten, maar daarmee ook hun eigen leven. Twee harten vol wraak, wrok en bitterheid. Sarai wordt van gepeste een pester. Ook vandaag de dag zie je dit mechanisme vaak terug. Als je zelfvertrouwen  wordt ondermijnd, kunnen gevoelens van onzekerheid leiden tot frustratie en  jaloezie. Door te gaan pesten leid je de aandacht van jezelf af en wil je tonen wie de baas  is. Maar dat is niet naar Gods wil.

Een weg terug
En God grijpt in. Hij zoekt Hagar op en praat met haar. God laat haar weten dat wat zij deed niet goed was. Niet door een ellenlange preek, maar door de moeilijke opdracht om terug te gaan en Sarai weer te gehoorzamen. Maar daar blijft het niet bij. God ziet ook het lijden van de slavin en geeft haar een rijke belofte: ze zal veel  nakomelingen krijgen. Deze geschiedenis maakt ons duidelijk dat God oog heeft voor de pester en de gepeste.  Hij troost en bemoedigt. Er is een weg terug.

Als Jezus een klap in zijn gezicht krijgt van de dienaar van de hogepriester, dient Hij deze persoon met eerlijke woorden van repliek. Anders gezegd: we hoeven onrecht niet lijdzaam te ondergaan, maar mogen voor onszelf opkomen, veerkrachtig worden. Gepesten mogen hierin Jezus navolgen. En pesters mogen leren dat hun eigenwaarde ligt in hun identiteit in Jezus. Door de stap te zetten om te gaan praten met degene die lijdt onder het pestgedrag, kunnen ze proberen tot een zegen te zijn.

Pester en gepeste, God vindt beiden de moeite waard. Hij wil tot hen spreken en voor hen zorgen, zoals  Hij deed in dit bijbelverhaal uit Genesis 16. Daders en slachtoffers hoeven hun last niet alleen te dragen. Ze eren God door zichzelf en de ander lief te hebben, zodat niemands leven wordt verpest.  

Tekst: © Elisabeth (Anna de Swart)
Beeld: Unsplash (Kat J)

Elisabeth is een magazine dat ingaat op actuele geloofs- en levensvragen van mensen van vandaag. Het biedt op persoonlijke manier bemoediging en steun vanuit het christelijk geloof. Dat gebeurt in een gevarieerde mix met verhalen van mensen over hoe zij het geloof vertalen naar hun dagelijks leven, met informatieve achtergrondartikelen en reportages over relevante thema’s, een pastorale vragenrubriek, herkenbare columns en gedichten. Er is ook volop plaats voor schitterende natuurfotografie, kunst, humor, psychologie en duurzaam leven. Het magazine richt zich op iedereen vanaf 50 jaar. Bent u nog geen abonnee? Bekijk dan onze abonnementen en word lid!