Home Column Als God nergens te vinden is

Als God nergens te vinden is

door Daniëlle Heerens

Een beetje bedrukt kijkt hij voor zich uit. Hij heeft voor een weekje een kamer geboekt in een klooster, ergens in het zuiden van het land. Om zijn somberheid te ontlopen… En om een goed gesprek te hebben met de gastenpater.

‘Om u de waarheid te zeggen: het lukt me niet. God laat zich niet vinden. Ik heb Hem nu zo ongeveer overal gezocht waar je maar zoeken kunt, maar vinden, ho maar! Ik ben in allerlei kerken geweest, bij alternatieve geloofsgemeenschappen – maar vergeet het maar: God vinden is er niet bij. Nergens.’

De gastenpater knikt. Waar heeft hij dit alles eerder gehoord? Ach ja, in deze zelfde kamer, vorige week nog. Een dame van middelbare leeftijd. En vorige maand, een jongeman. Eigenlijk precies hetzelfde verhaal. Het verhaal van zoekers naar God. ‘Weet u raad?’

‘Ik zal u een verhaal vertellen’, zegt de monnik. ‘Misschien hebt u er iets aan. Ze zaten met z’n tweeën op het strand. Vrienden, al vanaf de basisschool, die toen nog lagere school werd genoemd. “Lukt het?” vroeg de een, die net was komen aanlopen en zich naast zijn oude schoolvriend in het zand had laten zakken. “Perfect!” zei de ander. “Geen wonder, ik heb goeie spullen zoals je ziet: een prima net, het grootste dat ik kon krijgen, met gaten van maar 2,5 centimeter, verschillende soorten lokaas – wat wil je nog meer?”

Verbaasd keek zijn vriend om zich heen. “Wat hoop je nog meer te vangen? Als ik hier zie wat je intussen al uit de oceaan hebt gehaald, zou ik niet weten wat je nog meer kunt ophalen. Ik zie dolfijnen, walvissen, haaien, zeeschildpadden… Ik denk dat je zo langzamerhand niets meer vangen zult omdat je de hele oceaan al leeg hebt gevist!”

De visser keek hem diepzinnig aan. “Weet je, ik schrijf een biologisch proefschrift voor de universiteit, een boek over de oceaan. Daar moet je altijd stellingen aan toevoegen en nu heb ik een mooie stelling te pakken. Luister: ‘Dieren kleiner dan 2,5 cm worden in de oceaan niet gevonden.’ Nou, wat zeg je daarvan?”’

Even laat de kloosterbewoner een stilte vallen. Zou zijn gesprekspartner begrijpen waar hij naartoe wil?
‘Mooi verhaal, pater – al gaat het over een tamelijk domme visser. Natuurlijk vang je zo geen vissen kleiner dan 2,5 centimeter! Die kleinere vissen glippen er allemaal door! Enfin, eerlijk gezegd is het mij volkomen onduidelijk wat u met dit verhaal bedoelt. Of gaat het u om dat zoeken? Maar ik ben niet op zoek naar vis. Ik ben op zoek naar God!’

‘Dat begrijp ik. Maar zou het kunnen zijn dat U God niet vindt omdat uw gaten te groot zijn?’
De stilte die nu volgt is lang, heel lang. ‘Mijn gaten te groot? Dat moet u uitleggen.’
‘God in het groot zult u nooit vangen. God in het klein wel. God heeft zich klein gemaakt, weet u. In Jezus is God heel klein geworden. Die grote God kun je alleen maar vinden als je bereid bent in de kleine dingen van elke dag te zoeken naar de liefde van Jezus.’

Nu pas valt het oog van de kloostergast op het speldje met het vissymbool. Een pater met een visje! Hij draagt Jezus – Ichthus – op de revers van zijn colbert. God – maar dan heel, heel klein.

Tekst: © Elisabethbode (André F. Troost)

De Elisabethbode is een magazine dat ingaat op actuele geloofs- en levensvragen van mensen van vandaag. Het biedt op persoonlijke manier bemoediging en steun vanuit het christelijk geloof. Dat gebeurt in een gevarieerde mix met verhalen van mensen over hoe zij het geloof vertalen naar hun dagelijks leven, met informatieve achtergrondartikelen en reportages over relevante thema’s, een pastorale vragenrubriek, herkenbare columns en gedichten. Er is ook volop plaats voor schitterende natuurfotografie, kunst, humor, psychologie en duurzaam leven. Het magazine richt zich op iedereen vanaf 50 jaar. Bent u nog geen abonnee? Bekijk dan onze abonnementen en word lid!

Reageren

* Door dit formulier te gebruiken, gaat u akkoord met de opslag en verwerking van uw gegevens door deze website.