Home Thema'sGeloven Sta even stil: er is licht in de verte

Sta even stil: er is licht in de verte

door Maaike Sloetjes

Alsof je uit een tunnel komt… Je kent dat wel, waarschijnlijk dankzij vakanties in het buitenland. Lang rijd je in het donker, er komt geen eind aan. Maar dan, eindelijk: licht in de verte!

De Bijbel verbeeldt een tunnel. Oorspronkelijk komen we uit een land van Licht. Maar we doken al snel een tunnel in. Een levenslange tunnel.

We zagen God niet meer. Adam zag Eva niet meer. Eva zag Adam niet meer. Kaïn en Abel, ze hadden geen oog meer voor elkaar. Zonde! En zo ging het maar door, de eeuwen door. Egypte, land van slaven, werken van vroeg tot laat, sjouwen en het bouwen van steden en praalgraven voor de farao’s.

Vurige wolk
Even leek het beter te gaan. Licht in het duister! Een vurige wolk in de woestijn, een lamp in de tunnel. Kanaän, een land van overvloed, melk en honing. Erg lang duurde het niet. Lampen, uitgeblazen door kwaadwilligen, bonusjagers, hoerenlopers, landjepikkers – we hebben allemaal dezelfde slogan: doe uit dat licht! We opereren het liefst in het donker, in de mantel van de nacht.

En toen? Babel, ballingschap. De harpen aan de wilgen, het lied verstomd. Geen hand voor ogen meer te zien. Of toch? Signalen van bevrijding. Terugkeer! Voor altijd? Vergeet het maar. Nieuw onheil, nog langer is de tunnel: de Romeinen, het land bezet, dreunende laarzen, Jeruzalem vertrapt. Komt er dan werkelijk geen einde aan? Hoor de aarde roepen, Israël voorop: ‘Kom, Messias, kom, en wees ons licht!’

En dan komt Hij. Het Licht voor de wereld. De hemel breekt open in een pikdonkere nacht. Goddank: het einde van de tunnel!

Liefde van Hogerhand
Dat zou je denken. Maar weer gaat het feest niet door. Zeker, vergeving van zonden, zelfs voor de grootste van de zondaren. En toch… In de donkerste momenten denk je: de tunnel gaat gewoon verder. Het lijkt wel alsof er nooit een eind aan komt. Aardbevingen, tsunami’s, oorlogen, fraudeurs – de dood is overal. Misschien wordt het tijd om de handen van onze ogen af te halen. Want liefde steekt de kaarsen aan. Liefde van Hogerhand. Liefde van mensen rondom ons. Ze zijn lichtsignalen van wat eenmaal komen zal. Mens, open je ogen! Kijk naar de lichtpunten, overal in de tunnel! Het zijn maar zwakke vlammetjes, bescheiden lampjes van het grote Licht dat ooit zal schijnen. Veelbelovende verwijzingen naar het Licht dat komt en er nu al is – ook al zie je het nu nog niet.

Ik wil me ondertussen vastklampen aan de lastlampen van het kerstevangelie. Lastlampen? Jawel, het valt niet mee ze te dragen. De reis is lang en de last is zwaar. Zo’n lamp voortdurend hooghouden, valt nog niet mee… Maar dit licht leidt je wel richting de Morgenster! In de verte gloort de Dag…

Tekst: © Elisabeth (André F. Troost)
Beeld: Unsplash (Ingmar)

Elisabeth is een magazine dat ingaat op actuele geloofs- en levensvragen van mensen van vandaag. Het biedt op persoonlijke manier bemoediging en steun vanuit het christelijk geloof. Dat gebeurt in een gevarieerde mix met verhalen van mensen over hoe zij het geloof vertalen naar hun dagelijks leven, met informatieve achtergrondartikelen en reportages over relevante thema’s, een pastorale vragenrubriek, herkenbare columns en gedichten. Er is ook volop plaats voor schitterende natuurfotografie, kunst, humor, psychologie en duurzaam leven. Het magazine richt zich op iedereen vanaf 50 jaar. Bent u nog geen abonnee? Bekijk dan onze abonnementen en word lid!