Home Column De verslaving van Thea Westerbeek

De verslaving van Thea Westerbeek

door Daniëlle Heerens

Bij het thema ‘verslaving’ denken de meeste mensen misschien: Dat gaat mij niet aan. Ik ben niet verslaafd en ik ken ook niemand met een verslaving. Toch lijkt het wel alsof in onze tijd veel meer mensen ergens aan verslaafd zijn dan in de tijd van onze voorouders. Toen had je niet veel meer dan alcohol en tabak waaraan je verslingerd kon raken, stel ik mij zo voor.

Maar in onze tijd is er zo veel wat een mens in zijn greep kan krijgen: computerspelletjes, het ongebreideld kijken naar series (bingewatchen), pornofilmpjes. Het is allemaal binnen handbereik, en zo’n verslaving is onzichtbaar voor de buitenwereld.

Zelf bezwijk ik geregeld voor diverse kwalijke verleidingen, maar welke dat zijn, dat vertel ik u natuurlijk niet. Nou ja vooruit, eentje dan: ik ben verslaafd aan het fenomeen ‘willen weten’. En ik ben vast niet de enige.

Ik begin met een onschuldig voorbeeld. Laatst zat er een vogeltje op een tak prachtig te zingen. Ik vermoedde dat het een tjiftjaf was. Meteen pakte ik mijn telefoon en zocht het op: ik kreeg een foto te zien en een geluidsfragment. Já, ik had het goed!

Mijn drang om te willen weten was meteen bevredigd. Wat we ook maar willen weten, we kunnen het meteen opzoeken. Wij zijn zelf momenteel op zoek naar een woning. Werkelijk alles is op Funda te vinden: driedimensionale plattegronden, satellietfoto’s, streetview. Toen wij ons eerste huis kochten, had je alleen een foto en een beschrijving.

Ander voorbeeld: wie ergens pijn heeft, wil natuurlijk de oorzaak achterhalen. In het ziekenhuis kunnen ze je compleet doorlichten met scans en echo’s. Er kán zo veel, dus we willen het ook allemaal. Als de artsen niets vinden, kunnen we dat moeilijk accepteren. We willen weten. Als we iets wat belangrijk voor ons is niet weten, maakt het ons onrustig. En soms is het terecht dat we blijven zoeken naar oorzaken.

Het verlangen te willen weten geldt natuurlijk in sterke mate voor mailtjes en appjes. Zodra het signaaltje klinkt, wil ik weten wie en wat het is. U niet? Ik probeer die neiging te onderdrukken, maar lastig is het wel. Misschien herkent u een van deze voorbeelden. Bijna iedereen in mijn omgeving is wel behept met de onbeheersbare drang om ergens het fijne van te willen weten. En… liefst meteen.

Of en hoe je van deze verslaving af kunt komen? Tja, dat zou ik weleens… willen weten. En wel nu.

Tekst: © Elisabethbode (Thea Westerbeek)

De Elisabethbode is een magazine dat ingaat op actuele geloofs- en levensvragen van mensen van vandaag. Het biedt op persoonlijke manier bemoediging en steun vanuit het christelijk geloof. Dat gebeurt in een gevarieerde mix met verhalen van mensen over hoe zij het geloof vertalen naar hun dagelijks leven, met informatieve achtergrondartikelen en reportages over relevante thema’s, een pastorale vragenrubriek, herkenbare columns en gedichten. Er is ook volop plaats voor schitterende natuurfotografie, kunst, humor, psychologie en duurzaam leven. Het magazine richt zich op iedereen vanaf 50 jaar. Bent u nog geen abonnee? Bekijk dan onze abonnementen en word lid!

Reageren

* Door dit formulier te gebruiken, gaat u akkoord met de opslag en verwerking van uw gegevens door deze website.