Home Interview Gera Mateman over haar schulden: ‘Ik heb altijd hard gewerkt’

Gera Mateman over haar schulden: ‘Ik heb altijd hard gewerkt’

door Maaike Sloetjes

Als je in de schulden komt, hoe moet je dan verder? Gera Mateman (1954) is kerkelijk werkster en maakt vanwege haar geldtekort bij anderen schoon. ,,Er bestaat geen minderwaardig werk.”

Gera is moeder van zes volwassen zonen die allemaal een relatie hebben en oma van zestien kleinkinderen. Ze is kerkelijk werkster geweest in onze voormalige gemeente; we kennen elkaar goed. Ik val dus maar meteen met de deur in huis: Hoe raakte je in de schulden?

Droom
,,Na mijn scheiding eind jaren negentig bleven de kinderen – tussen de 15 en 23 jaar oud – bij mij. We woonden in een herenhuis en ieder kind had een eigen slaapkamer. De hypotheek­ en energiekosten waren hoog, maar ik wilde de woning nog niet verkopen, want ik had een droom. Mijn dromen zijn soms groter dan mijn portemonnee”, lacht Gera. ,,Mijn zoons hadden al genoeg te lijden gehad van de scheiding. Mijn droom was dat ze allemaal vanuit hun ouderlijk huis zelfstandig konden gaan wonen.

Dat is ook gelukt! Behalve bij de jongste. Ik kreeg toen steeds meer schulden, bij vrienden en de Belastingdienst. Het ging niet meer, ik moest het huis verkopen.” Gera woont nu in een gezellig straatje in de binnenstad van Ommen, de plaats waar ze ook kerkelijk werkster is. Ze heeft een piepklein voortuintje en als ik haar in augustus bezoek, staat alles in bloei. Ze wijst me op de passiebloem. Die symboliseert Gera’s passie voor haar gemeenteleden, vertelt ze.

Gera is opgegroeid op een boerderij. ,,Er  waren wel normen, bijvoorbeeld: niet roddelen, er zijn voor een ander. Over geld werd nooit gepraat. Soms werd er vee verkocht en konden er kleren worden aangeschaft. Mijn ouders leefden sober. Maar kennelijk hadden ze  voldoende geld.” Na de middelbare school ging Gera naar de kunstacademie, maar ze maakte die niet af. Ze trouwde en werd moeder.

Toen de kinderen groter waren, wilde ze toch weer studeren. Het werd hbo­theologie. ,,Als kerkelijk werkster hoop ik iets te kunnen betekenen voor een ander. En wat voor mij nog belangrijker is: ik mag namens God tegen mensen zeggen dat Hij  hen vergeeft!” Het afgelopen jaar was vooral voor de ouderen in Gera’s gemeente heel moeilijk, want ze mochten vanwege corona lange tijd geen bezoek ontvangen. ,,Maar ik heb ze elke week een zelfgemaakte kaart gestuurd met een bemoedigende tekst. Ik wil trouw zijn – aan mijn gezin, mijn vrienden, maar ook aan mijn gemeenteleden.”

Schoonmaakwerk
Gera werkt vijftien uur per week als kerkelijk werkster, maar dat is niet voldoende om rond te kunnen komen en haar schulden af te betalen. Ze werkt erbij als oppas voor de kleinkinderen en maakt huizen schoon. ,,Ik heb altijd hard gewerkt. Ook nu nog werk ik vijftig uur per week. Soms meer. Helaas betaalt schoonmaakwerk slecht, maar ik kan de banen wel goed combineren. Als ik een keer een begrafenis moet leiden, kan ik de afspraken bij mijn huishoudens gemakkelijk verzetten.”

Ze vindt het niet terecht dat op schoonmaakwerk neergekeken wordt. ,,Ik voel me niet minder, dit werk moet ook gebeuren. Stel je voor dat het vuilnis niet werd opgehaald of dat er geen timmerlui waren? Geen enkel werk is minderwaardig.” Eigenlijk zouden de salarisverschillen tussen bijvoorbeeld een arts of bouwvakker niet zo groot moeten zijn, vindt Gera. ,,En we zouden niet op be paalde beroepen neer moeten kijken. Dus ja, ik werk op mijn knieën in het huis van andere mensen, want de rekeningen moeten wel  worden betaald. Overigens knielde Jezus  ook voor mensen. Hij liet door zijn liefde, geduld en trouw zien wie God is.”

Thuis gaat Gera zo nu en dan ook op de knieën, als de rekeningen zich opstapelen. ,,God begrijpt het als ik Hem om hulp vraag: Here, help! En ik ben ook altijd door andere mensen voortgeholpen. Dat is echt genade, want ik heb er geen recht op. Het voelt als gebedsverhoring. Wat zou het fijn zijn als ik eens al mijn schulden zou kunnen inlossen.”

Lees het hele interview met Gera in Elisabeth nr. 22.

Tekst: © Elisabeth (Thea Westerbeek)
Beeld: Henrieke van Assen

Elisabeth is een magazine dat ingaat op actuele geloofs- en levensvragen van mensen van vandaag. Het biedt op persoonlijke manier bemoediging en steun vanuit het christelijk geloof. Dat gebeurt in een gevarieerde mix met verhalen van mensen over hoe zij het geloof vertalen naar hun dagelijks leven, met informatieve achtergrondartikelen en reportages over relevante thema’s, een pastorale vragenrubriek, herkenbare columns en gedichten. Er is ook volop plaats voor schitterende natuurfotografie, kunst, humor, psychologie en duurzaam leven. Het magazine richt zich op iedereen vanaf 50 jaar. Bent u nog geen abonnee? Bekijk dan onze abonnementen en word lid!