Home Column Voor als je wakker ligt…

Voor als je wakker ligt…

door Maaike Sloetjes

De dekens drukken zwaar op mijn lijf. Ik draai me om en om, maar de slaap blijft weg. Heel langzaam worden mijn benen zwaarder… nog even en dan… ben ik weer helder wakker. Gedachten die ik probeer te verdringen, komen weer naar boven. Stel, dat… Ik wil slapen… slapen.

Jaren geleden. Het was voor de Tweede Wereldoorlog. Mathieu, een Joodse man, lag te woelen en te draaien in zijn bed. Al twee keer was hij uit zijn bed gestapt en had hij vanuit de woonkamer de donkere straat in gekeken. Wat moest hij doen? Moe en met gebogen hoofd slofte hij weer naar boven om de slaapkamer op te zoeken. Voorzichtig schoof hij onder de dekens om Lena, zijn vrouw, niet wakker te maken. Maar zij was door zijn gedraai en gezucht toch wakker geworden. Ze vroeg: ‘Mathieu, wat heb je toch. Je ligt maar te draaien en te woelen. Voel je je soms niet goed?’

Mathieu zuchtte zwaar. Hij wilde Lena er niet mee lastigvallen. Hij was zelf toch mans genoeg om zijn problemen op te lossen? Alleen, hij kwam er niet uit. Lena liet het er niet bij zitten. ‘Vertel op, wat zit je dwars? Houd je soms niet meer van mij?’ Na enig aandringen ging Mathieu overstag. ‘Ik heb van Moos vijf meier (een meier was toen honderd gulden, DJ) geleend. Ik moet hem dat morgen terugbetalen, maar ik heb het niet. Snap je… ik weet niet wat ik doen moet.’ Lena dacht even na en voordat Mathieu het besefte, stond ze voor het geopende slaapkamer raam. ‘Moos… Moos’, klonk het hard over straat. ‘Moos, hoor eens!’ Moos, die recht tegenover hen woonde, schrok wakker.

Hij stak zijn slaperige hoofd door het raam, geeuwde luidruchtig en zei: ‘Lena, wat is er, meid?’ Lena: ‘Moos, is het waar dat Mathieu jou vijf meier schuldig is en dat hij die morgenvroeg moet terug betalen?’ ‘Klopt’, zei Moos. ‘Ik zie hem morgen wel.’ ‘Moos, hij heeft het niet.’ Met een klap trok Lena het raam dicht en zich tot Mathieu wendend: ‘Ga jij nu maar slapen. Moos ligt wel wakker!’

De wekkerradio laat me zien dat het half twee is. De slaap blijft weg. Ik kijk door het slaap kamerraam de donkere nacht in. Het verhaal van Mathieu schiet me te binnen. Als ik nu eens… Heel voorzichtig zet ik het tuimelraam van de slaapkamer op een kiertje en fluisterend roep ik de nacht in: ‘Here God, ik kan de oplossing niet vinden en…’ En inderdaad, het duurt even, maar eindelijk slaap ik.

Tekst: © Elisabeth (Douwe Janssen)
Beeld: Unsplash (Alexandra Gorn)

Elisabeth is een magazine dat ingaat op actuele geloofs- en levensvragen van mensen van vandaag. Het biedt op persoonlijke manier bemoediging en steun vanuit het christelijk geloof. Dat gebeurt in een gevarieerde mix met verhalen van mensen over hoe zij het geloof vertalen naar hun dagelijks leven, met informatieve achtergrondartikelen en reportages over relevante thema’s, een pastorale vragenrubriek, herkenbare columns en gedichten. Er is ook volop plaats voor schitterende natuurfotografie, kunst, humor, psychologie en duurzaam leven. Het magazine richt zich op iedereen vanaf 50 jaar. Bent u nog geen abonnee? Bekijk dan onze abonnementen en word lid!