Home Column ‘Het voelt als een gave van hogerhand’

‘Het voelt als een gave van hogerhand’

door Daniëlle Heerens

Op een willekeurige zaterdag staan er in ons dorp kraampjes in de winkelstraat. Mensen proberen hun uitgestalde waar te verkopen.

Mijn man en ik lopen erlangs om alles te bekijken en hier en daar iets te kopen. Bij één kraam merk ik dat die vrij kort bij een verhoogde stoep staat en ik bedenk dat als mensen hier niet goed uitkijken er best eens sprake kan zijn van een valpartij.

Terwijl ik dit denk, stopt er achter mij een scootmobiel. Een oudere vrouw stapt uit en loopt vervolgens naar de kraam. Nu ken ik deze mevrouw en weet dat ze slechtziend is. Ze wil me voorbijlopen, ongetwijfeld om te kijken of er nog iets leuks voor haar op de kraam ligt. Ik pak haar arm vast en waarschuw haar voor de hoge stoeprand. ‘O,’ zegt ze dan, ‘dat heb ik niet gezien, mijn ogen worden steeds slechter.’ Later bedenk ik: ik moest juist daar staan om haar voor vallen te behoeden.

In mijn leven heb ik dit al verschillende keren meegemaakt: dat ik mensen die vallen opvang. Mijn man kijkt me dan altijd verwonderd aan en vraagt zonder woorden: Hoe weet je dat ze gaan vallen? Ik heb hier zelf ook geen verklaring voor, maar voel het als een gave van hogerhand.

Tekst: © Marry Brand

Reageren

* Door dit formulier te gebruiken, gaat u akkoord met de opslag en verwerking van uw gegevens door deze website.