Home Thema'sGezondheid Alleen thuis door corona, Margreeth vertelt haar verhaal

Alleen thuis door corona, Margreeth vertelt haar verhaal

door htromp

Het is week vier. En de coronacrisis is nog lang niet voorbij. Veel ouderen, maar ook singles, zijn alleen. Hoe ga je daar mee om? Elisabeth belt met Margreeth Drost (39). Zij is single en heeft bij haar geboorte een hersenbeschadiging opgelopen en zit als gevolg daarvan in een rolstoel.

Hoe ziet jouw leven er deze dagen uit?
“Mijn leven speelt zich binnenshuis en op mijn balkon af. Gelukkig schijnt de zon volop, dan voelt alles een stuk lichter. Ik had een vol sociaal leven met vrijwilligerswerk. Zo at ik iedere woensdagavond als vrijwilliger in het Eetcafé. Dit kan niet meer. Gelukkig kan ik wel mijn werk voor de Luisterlijn doen. Verder krijg ik eenmaal per week – in plaats van tweemaal –  fysiotherapie. Gelukkig gaat dit door, want anders krijg ik lichamelijke klachten. Ik woon zelfstandig, maar met assistentie. De ADL’ers (mensen die me helpen bij algemene, dagelijkse levensverrichtingen)   hebben verzocht om zo min mogelijk te ‘piepen’ en dus doe ik dat. Dagelijkse handelingen, zoals  aankleden, duren daardoor langer, maar die tijd heb ik momenteel, dus dat geeft niet.”

Ben je bang om naar buiten te gaan?
“In eerste instantie niet. Net als veel andere mensen dacht ik dat het wel mee zou vallen. Maar sinds een week of drie voelt dat anders. Ik ben nog steeds niet bang, maar je leest en ziet zoveel nare verhalen. Hier verstandig mee omgaan is wel heel belangrijk.  Ik vind mezelf behoorlijk gezond, maar ik weet niet of mijn lijf een dubbele longontsteking aankan. Mensen om mij heen kwamen met het aanbod om boodschappen voor mij te doen en dus maak ik daar met liefde gebruik van.”

Je ziet hierdoor maar weinig mensen, voel je je eenzaam?
“Heel soms voel ik me alleen. Als ik bijvoorbeeld op televisie hoor dat veel mensen gezelschapsspelletjes doen en zo de verbinding met elkaar opzoeken. Ik zou het best leuk vinden om met huisgenoten iets gezelligs te doen. Maar eenzaam wil ik het niet noemen. Door mijn vrijwilligerswerk bij de Luisterlijn spreek ik veel mensen en voelt het fijn om iets voor een ander te kunnen betekenen. Dat heft mijn alleen zijn op. En ik krijg gelukkig veel appjes van vrienden en regelmatig videobel ik met hen, mijn ouders, zus, zwager en nichtjes. Mijn ouders wilden in het begin nog graag een keer langskomen, maar ik heb het ze ‘verboden’. Zij zijn zestigplussers. Ik red me prima.”

Wat is je gebed?
“Ik bid voor de mensen op de Ic’s en voor de mensen die er aan het werk zijn. Het lijkt me allemaal zo heftig. Natuurlijk bid ik ook voor bescherming voor de mensen die mij lief zijn. Mijn zusje is verpleegkundige, ik moet er niet aan denken dat zij ziek wordt.”

Het is bijna Pasen. Hoe ga je dat vieren?
“Tja, dat wordt anders dit jaar. Natuurlijk sta ik er bij stil, maar zonder fysieke kerkdienst. Maar om eerlijk te zijn ben ik er minder mee bezig dan andere jaren. Het nieuws rondom de gezondheidscrisis kost veel tijd, energie en gedachten, in het begin nog meer dan nu. Inmiddels heb ik besloten om wat minder het nieuws te volgen. Dat helpt mij om vrolijker te blijven. Maar het toeleven naar Pasen is door corona helaas ietwat ondergesneeuwd.”

Tot slot, heb je nog tips* voor andere mensen die nu veel alleen zijn?
“Wees vooral niet te streng voor jezelf! Accepteer dat de komende weken gaan zijn zoals ze zijn. En doe elke dag iets leuks en iets nuttigs. Een huishoudelijk klusje, stuur een kaart naar iemand of maak je administratie op orde. Dit helpt mij om structuur te houden.”

*Lees hier nog meer tips om de verveling tegen te gaan.

Tekst: © Elisabeth (Hilde Kooij)

Elisabeth is een magazine dat ingaat op actuele geloofs- en levensvragen van mensen van vandaag. Het biedt op persoonlijke manier bemoediging en steun vanuit het christelijk geloof. Dat gebeurt in een gevarieerde mix met verhalen van mensen over hoe zij het geloof vertalen naar hun dagelijks leven, met informatieve achtergrondartikelen en reportages over relevante thema’s, een pastorale vragenrubriek, herkenbare columns en gedichten. Er is ook volop plaats voor schitterende natuurfotografie, kunst, humor, psychologie en duurzaam leven. Het magazine richt zich op iedereen vanaf 50 jaar. Bent u nog geen abonnee? Bekijk dan onze abonnementen en word lid!