Veertig dagen na Pasen viert de kerk Hemelvaartsdag. Deze dag markeert het moment waarop de opgestane Christus terugkeerde naar de hemel. Het is een feest met een dubbel karakter: het viert Jezus’ verheerlijking en verheffing tot koning, maar herdenkt ook zijn fysieke afscheid van zijn leerlingen.
Nooit meer alleen
De zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren wordt ook wel wezenzondag genoemd. Beter zou het zijn te spreken van de ‘niet-wezen-zondag’! Want Jezus belooft bij zijn hemelvaart de heilige Geest. ‘Ik laat jullie niet als wezen achter.’ Met die woorden neemt Jezus afscheid van zijn leerlingen. De Heer is niet meer lichamelijk op aarde.
Dankzij die Geest zijn we geen wezen!
Voor de leerlingen is dat een immense teleurstelling. Is Jezus na zijn dood en tot hun volledige verrassing opgestaan en aan hen verschenen, met zijn hemelvaart lijkt het alsof Hij opnieuw weg is. Maar Jezus is op een andere manier des te meer aanwezig! Hij zendt de heilige Geest. Daardoor zijn we als gelovigen geen wezen, geen in de steek gelaten kinderen. Wij zijn nooit meer alleen!
Wachten en bidden
Tussen Hemelvaart en Pinksteren tellen we negen dagen. Vanouds ligt in de christelijke wereld juist in deze negen dagen een sterke nadruk op het gebed. Het was voor de eerste leerlingen een tijd van wachten en bidden. En ook wij bidden om de Geest, de Trooster. Veel kerken houden in deze dagen speciale gebedsbijeenkomsten. Het is een tijd van verwachting, vergelijkbaar met de advent, maar nu gericht op de komst van de Heilige Geest.
Het is een tijd van bidden en wachten
Na de hemelvaart van Jezus gaan de leerlingen naar een bovenzaal (Handelingen 1:13). In dat vertrek hebben ze met Jezus het laatste avondmaal gevierd. Hij heeft hun gezegd dat Hij telkens bij hen zou zijn in het breken van het brood en het drinken van de wijn. De lichamelijke aanwezigheid van de Heer wordt zo een geestelijke aanwezigheid. En dat mogen christenen door de eeuwen heen ervaren.
De Trooster
Over die Geest zegt Jezus (in Johannes 14:26): ‘… de Trooster, de heilige Geest die de Vader zenden zal in mijn naam, die zal u alles leren en u te binnen brengen al wat Ik u gezegd heb.’ ‘Hij zal u te binnen brengen’ kun je ook vertalen met: ‘Hij zal u doen her-inneren.’ In het Latijn: suggerere. De Geest doet suggesties! Geeft mogelijkheden die ons geloof geïnspireerd en levend maken. De Geest is een stroom van Gods activiteiten, waardoor het geloof geen herinnering is, maar wordt her-innerd. Dat wil zeggen: in ons diepste innerlijk aanwezig.
Zij wijdden zich aan het gebed
Hoe gebeurt dat dan? Dat gebeurt door gebed, lezen we in Handelingen 1. Wereldwijd ligt onder christenen juist in de negen dagen tussen Hemelvaartsdag en Pinksteren een sterke nadruk op het bidden. Die tijd wordt ook wel het pinksternoveen (negendaagse) genoemd. De oorsprong vinden we in Handelingen 1:14. De leerlingen wijden zich aan het gebed ‘samen met de vrouwen en met Maria, de moeder van Jezus en met zijn broers’.
Feestvieren
De leerlingen blijven vervolgens in Jeruzalem omdat daar na tien dagen het Pinksterfeest zal worden gevierd. Dat is het grote feest waarbij joden vieren dat God neerdaalde op de berg Sinaï, een verbond sloot met Israël en hun de Tien Geboden schonk. De leerlingen zien uit naar dit feest. Ze verwachten – en dat gebeurt ook – dat Jezus hun juist op de feest de beloofde Trooster zal sturen. En die Geest mogen wij ook verwachten als we daarom bidden.
Tekst: Harry Klaassens
Beeld: Pixabay
Meer interessante artikelen lezen? Word ook lid van de missie van Elisabeth! Laat je inspireren met herkenbare verhalen, bemoedigende inzichten en handreikingen vanuit de Bijbel. Elisabeth biedt een veilige plek van herkenning, geloofsverdieping en verbondenheid. Lichtvoetig, pastoraal en relevant – vanuit de volle breedte van de christelijke traditie.
