Het Pinksterfeest vieren we elk jaar op een andere datum. Dat komt omdat Pinksteren altijd vijftig dagen na Pasen wordt gevierd – en de datum van Pasen hangt af van de maanstand: de eerste zondag na de eerste volle maan van de lente. Maar waarom vijftig dagen na Pasen? En gaat het bij Pinksteren alleen om de heilige Geest of schuilt er meer achter deze feestdag? In dit artikel ontdek je een aantal bijzondere feiten over Pinksteren.
Bijbelse feesten
In Leviticus 23 staan de zeven bijbelse feesten beschreven. Drie van deze feesten zijn pelgrimsfeesten: Pesach, het Wekenfeest en het Loofhuttenfeest. Bij deze (oogst)feesten vraagt God van de Joden om naar Jeruzalem te gaan, feest te vieren met vreugde en niet met lege handen te komen. Het Wekenfeest, in het Hebreeuws sjavoeot, is wat wij Pinksteren noemen.
Vijftig dagen
In Handelingen 2:1 staat: ‘Toen de dag van het Pinksterfeest aanbrak, waren ze allen bij elkaar.’ Het Griekse woord in Handelingen 2 is Pentēkostē (transliteratie), wat letterlijk betekent: vijftigste (dag). Dat is de Griekse naam voor het Joodse Wekenfeest. In het Engels heet Pinksteren overigens Pentecost, wat dus heel dicht bij de Griekse oorsprong ligt.
Allemaal bijeen
Het is dus heel logisch dat er, behalve de discipelen, ook vele anderstalige mensen in Jeruzalem waren. Dit waren Joden uit andere gebieden en landen die naar Jeruzalem waren gekomen vanwege het Wekenfeest. Het zal druk zijn geweest! Dus op het moment dat de heilige Geest als ‘vlammetjes’ neerdaalde op de discipelen en zij in allerlei talen begonnen te spreken over Gods grote daden, werd dat door vele, vele mensen verstaan. Zij hoorden hun eigen taal. Deze Joden namen deze bijzondere gebeurtenis allemaal mee naar huis toen zij na het feest Jeruzalem verlieten.
Pinksteren: agrarisch, historisch en religieus
Blijkbaar is de dag die in Handelingen 2 beschreven staat als het Pinksterfeest, niet toevallig gekozen door God om de heilige Geest te geven. Het was allereerst een belangrijk oogstfeest, zoals beschreven in Leviticus 23. De mensen dankten God voor de eerste tarweoogst. Het was tegelijk een belangrijk historisch feest, want op de vijftigste dag na de uittocht uit Egypte gaf God zijn Thora, de instructie voor de aardse levensreis. En het feest heeft een religieuze betekenis, want bij de berg Sinaï sloot God op deze dag een verbond met het volk Israël (zie Exodus 34).
Parallellen met de christelijke kerk
Deze drie invalshoeken – agrarisch, historisch en religieus – hebben een parallel voor ons gelovigen, de gemeente van Christus.
- Agrarisch: feest van de eerste tarweoogst feest van de eerstelingen in de gemeente: de eerste ‘christenen’ in de kerk.
- Historisch: feest van de wetgeving, de stenen tafelen die Mozes meebracht van de berg de wet komt in het hart van de gelovige (meer uitleg onder ‘Eerst Pasen, dan Pinksteren’).
- Religieus: het Verbond met Israël op de Sinaï het Verbond dat openstaat voor alle volken. Gods Verbond op de Sinaï was bestemd voor het volk Israël, maar aan dit nieuwe Verbond mogen álle mensen deelnemen. Let wel: niet de kerk in plaats van Israël, maar Israël en de kerk samen.
Eerst Pasen, dan Pinksteren
In het Oude Testament zijn Pesach en het Wekenfeest dus duidelijk met elkaar verbonden: vijftig dagen na de bevrijding uit Egypte volgde de Wet: het Joodse volk ontving de leefregels van God. Ook wij mogen op deze manier naar een verbinding tussen Pasen en Pinksteren kijken: na onze bevrijding van de dood (door de opstanding van Jezus) hebben ook wij de leefregels van God nodig. Niet dat de wet ons redding biedt, maar we verbinden vrijheid aan Gods regels, waarbij de heilige Geest ons leidt. Denk hierbij ook eens aan de Bergrede en de vrucht van de heilige Geest (Galaten 5).
Een omgekeerd Babel
In het Pinksterfeest kun je ook een verbinding zien met de toren van Babel. In Genesis 11 staat dat de mensen tot de hemel wilden reiken en een gigantische toren bouwden. God stak hier een stokje voor: ze gingen andere talen spreken, zodat ze niet meer konden samenwerken. Met Pinksteren gebeurde het omgekeerde: mensen hoeven niet zelf naar de hemel te klimmen, God komt naar beneden. En de mensen raken niet verdeeld door taal, maar God schept een nieuwe eenheid: de gemeente.
Na de zomer volgt de regen
Terug naar Leviticus 23. De opsomming van Gods feesten begint met de vier voorjaarsfeesten (Pesach, Ongezuurde broden, Eerstelingen en het Wekenfeest). Deze feesten hebben allemaal een bijzonder vervolg gekregen door Jezus Christus (zijn kruisiging, graflegging, opstanding en de komst van de heilige Geest). Het gebeurde allemaal precies op deze feestdagen. Dat is geen toeval, dat is een perfect staaltje programmering van God!
Na het Wekenfeest volgt de zomer. Een periode zonder feesten en in Israël een periode dat er nauwelijks regen valt. Het is droog. We kijken uit naar de regen, naar de najaarsfeesten (het Bazuinfeest, Grote Verzoendag (Jom Kipoer) en het Loofhuttenfeest (Soekot)). Nu we weten dat de voorjaarsfeesten op een bijzondere manier vervuld zijn door Jezus, mogen we dat ook van de najaarsfeesten verwachten, zoals de tweede komst van Jezus naar de aarde en de start van het Duizendjarig Vrederijk. Wat speciaal!
Onze toekomst
Door Pinksteren in het geheel van Gods feestdagen te zien is Pinksteren niet meer alleen ‘slechts’ Pinksteren. Het is geen verdwaalde feestdag die we nu eenmaal vieren. Ja, we weten dat op die dag de heilige Geest aan ons gegeven werd (onder andere als gids). Maar de gekozen dag was niet toevallig, het was onderdeel van Gods grote plan. Samen met de heilige Geest gaan we die droge zomer in, uitkijkend naar de najaarsfeesten die God ook op een bijzondere manier zal vervullen in Jezus.
Bronnen: eo.nl, kro-ncrv.nl, Zicht op verborgen parels, Gods profetische feesten (Jacob Keegstra), Wake Up, knmi.nl
Tekst: Eline Broekhuizen
Beeld: pexels
Help jij ons mee?
Geniet jij ook van onze (gratis) artikelen op de website? We kunnen dit doen omdat veel mensen de missie van Elisabeth steunen. Wil jij ons helpen onze missie te kunnen blijven uitdragen?
De afgelopen periode hebben we met veel mensen gesproken over de toekomst van Elisabeth. We zijn dankbaar om te merken dat mensen het bemoedigende karakter van Elisabeth enorm waarderen. Tegelijk willen we met Elisabeth ook nieuwe mensen bereiken. Delen maakt daarbij een groot verschil! Help je mee op een manier die bij je past?
Dit kun je doen:
- Volg Elisabeth nu ook op Instagram en LinkedIn
- Deel een Elisabeth-bericht dat je inspireert met je eigen netwerk
- Stuur een inspirerend artikel of nieuwsbrief door aan een vriendin, familielid of gemeentelid
- Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte van verhalen en de nieuwe podcast
- Vertel over Elisabeth in je kerk, bij een bijbelkring of koffieochtend
- Leg het magazine neer op een plek waar anderen het kunnen lezen
- Bid mee voor het werk en de missie van Elisabeth en word lid
Elke vorm van betrokkenheid helpt om bemoediging verder te brengen, dankjewel!
