Home Overdenking Waarom een goede vriend zo belangrijk is

Waarom een goede vriend zo belangrijk is

door htromp

Vriendschap. Brood uit de hemel. Water in de woestijn. Zeker als het coronavirus rondwaart…

Ooit las ik over een jongetje. Hij stond op blote voeten voor een schoenenwinkel en tuurde rillend van de kou door het raam. Een vrouw liep naar hem toe en vroeg: ‘Wat sta je daar te doen?’ Hij zei: ‘Ik vroeg aan God om een paar schoenen.’ De vrouw nam hem bij de hand, liep de winkel in en vroeg de verkoper om een teiltje met warm water. Daarmee waste ze de vuile voeten van de jongen. Met een handdoek droogde ze zijn voeten af. Toen vroeg ze aan de verkoper om een paar sokken en kocht een paar schoenen voor de jongen. ‘Zo, zitten ze lekker?’ vroeg ze vriendelijk. ‘Jazeker, mevrouw’, zei het jongetje opgetogen. Toen ze de sokken en de schoenen had betaald, keek het jongetje haar met verbaasde ogen aan en vroeg haar met tranen in zijn ogen: ‘Bent u de vrouw van God?’

Liefhebben
Vriendschap. Dat woord stamt van het Oudgermaanse ‘frija’. Dat betekent ‘vrij’. Maar ook: ‘liefhebben’. Een vriend is een ‘vrijer’: de ware liefde maakt de beminde vrij. Een vriend zorgt ervoor dat je niet het gevoel krijgt dat je gevangenzit. Zo’n vriend bedoelde Ida Gerhardt, toen ze schreef:

 Zoek het bij een goede vriend, u toegewijd, een die u niets verwijt, niets vraagt, niets raadt, maar u verdraagt met uw beschreid gelaat.  

Op reis in Tibet werden zendeling Soendar Singh en een Tibetaan overvallen door een sneeuwstorm. Langs de weg vonden ze een bewusteloze man, halfbevroren. Soendar wilde hem naar het dichtstbijzijnde dorp dragen. Maar zijn metgezel weigerde en liep door, bang door het oponthoud dood te vriezen.

Soendar hees de man op zijn rug en droeg hem, zij het met veel moeite. Door de grote krachtsinspanning werd hij weer warm, en ook de bewusteloze kwam weer bij. Een eind verderop troffen ze een man aan die even was gaan zitten om uit te rusten, maar die – door de kou bevangen – was doodgevroren. Het was de man die geen hulp had willen verlenen…

Je knap ervan op
Het is een bijzondere zegen van onze God om een goede vriend te mogen zíjn. Vriendschap: brood uit de hemel, water in de woestijn. Je knapt ervan op. Vrienden zijn een kostbaar bezit. Je kunt er niet dankbaar genoeg voor zijn. Zeker als je gedwongen alleen thuiszit. Zelfs al krijg je geen bezoek, bellen kan bijna altijd. Wat een zegen om dan vrienden te hebben. En wat goed om dan ook zelf een vriend te zijn…

Onze grootste vriend? Dat is en blijft onze hemelse Vader. Daarom bad Thomas a Kempis al eeuwen geleden:  Op U, Heer God, stel ik al mijn hoop en in U zoek ik mijn toevlucht. Want een massa vrienden hebben, baat mij niet. Dappere helpers kunnen mij niet bijstaan, wijze raadslieden geen nuttig antwoord geven, boeken van geleerde schrijvers mij niet troosten, geen kostbaar bezit kan mij vrijmaken, geen afgesloten, liefelijk oord mij beveiligen, als Gijzelf mij niet bijstaat, helpt, versterkt, vertroost, onderricht en behoedt. Op U zijn mijn ogen gericht; op U vertrouw ik, mijn God, Vader van erbarmen.

Een goede Vriend. Je wordt er beter van.

Tekst: © Elisabeth (André F. Troost)

Elisabeth is een magazine dat ingaat op actuele geloofs- en levensvragen van mensen van vandaag. Het biedt op persoonlijke manier bemoediging en steun vanuit het christelijk geloof. Dat gebeurt in een gevarieerde mix met verhalen van mensen over hoe zij het geloof vertalen naar hun dagelijks leven, met informatieve achtergrondartikelen en reportages over relevante thema’s, een pastorale vragenrubriek, herkenbare columns en gedichten. Er is ook volop plaats voor schitterende natuurfotografie, kunst, humor, psychologie en duurzaam leven. Het magazine richt zich op iedereen vanaf 50 jaar. Bent u nog geen abonnee? Bekijk dan onze abonnementen en word lid!