In Elisabeth recenseert lezen én beoordelen lezers nieuwe titels. Ditmaal: Verder- Van vijf kilometer naar een ultraloop en hoe hardlopen helpt bij rouw, van Julia van Bohemen.
Over ‘Verder’:
In dit boek lees je hoe Julia van Bohemen met hardlopen van de vijf naar de honderd kilometer kwam en wat rouw en verlies hiermee te maken hebben. Als lezer loop je mee met het avontuur en krijg je een intieme blik in haar leven. Een verhaal over euforische en verdrietige momenten, en over wat hardlopen zowel fysiek als mentaal kan betekenen. Over het gevecht tegen jezelf door het gevecht tegen de elementen heen. Spannend, inspirerend en praktisch tegelijk.
Hardlopen is zo bijzonder niet, totdat je erbij stilstaat.
Auteur:
Julia van Bohemen (1963) is schrijver, hardloper en moeder van vier kinderen. Ze schreef artikelen, columns, biografieën en boeken over onder andere gezondheidsthema’s. Momenteel werkt ze als tekstschrijver en communicatiemedewerker in Leeuwarden. Ze schrijft wekelijks een blog op social media over schrijven en hardlopen.
Uitgever en prijs:
Uitgeverij Boekscout, € 19,99.
Eerste indruk/vormgeving:
Leuke kaft met een foto van de schrijfster die in de verte tuurt naar de zee met haar hardloopschoenen in de hand.
Verhaallijn:
In een voetbalbroekje van haar zoon, een gekregen shirt en een paar oude sportschoenen start Julia van Bohemen op haar 53ste met hardlopen. Ze wil vijf kilometer kunnen rennen. Zes jaar later neemt ze deel aan een honderd kilometer lange ultraloop. In dit boek lees je hoe ze van de vijf naar de honderd kilometer kwam en wat rouw en verlies hiermee te maken hebben. Julia geeft je geen hardlooptrics of technieken in dit boek. Geen hardloopschema’s en do’s and don’ts. Het is gewoon haar eigen, pure verhaal. ‘Looptijd is mijn tijd’, schrijft ze. ‘Tijd om het verleden te omarmen en er sterker van te worden.’
Een verhaal over uit je comfortzone stappen. Over grenzen verleggen. Over vrijheid. Over hoe ik tot hardlopen kwam en hoe ik het aandurfde om mijn eerste ultraloop te doen. Over het omzetten van verdriet in kilometers rennen. Over van overleven naar leven. Over wat daarvoor nodig was en is. Zoals een flinke portie discipline en doorzettingsvermogen, naast de gerichte looptrainingen, krachttrainingen, de voeding en de saamhorigheid van lopers onder elkaar.
Een fragment uit het boek:
Terwijl de meeste mensen televisie kijken, start ik ’s avonds een lange trainingsloop. Om half één ’s nachts staat er 53 kilometer op de teller. Dat lijkt veel, maar het begint heel eenvoudig. In mijn geval in een voetbalbroekje van mijn zoon, een gekregen shirt en een paar oude loopschoenen. Ik ging gewoon naar een loopgroep. Ik deed mee en breidde langzaam mijn kilometers en mijn kennis over hardlopen uit. Ik werd daar blij, vrij en tevreden van en wilde alsmaar meer. Ik groeide. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal.
Inmiddels weet ik dat buiten zijn en een rondje rennen door de natuur heel goed werken om me vrij en sterk te voelen. En als het voor mij werkt, waarom zou het voor jou dan ook niet werken? Ik neem je mee in mijn persoonlijk verhaal over mijn liefde voor hardlopen. Verwacht geen loop- en voedingsschema’s. Die kun je zelf op internet en in boeken wel vinden. Wat je wel kunt verwachten is een verhaal over hoe bijzonder hardlopen voor mij is en misschien ook voor jou kan zijn. Wie buiten in beweging komt, krijgt daar al snel een fysieke en mentale beloning voor. Zo eenvoudig is het.
Leesbaarheid:
Ik heb het boek in één run uitgelezen (om even in hardlooptermen te blijven). Julia schrijft zo boeiend dat je alsmaar ‘verder’ wilt lezen.
Dit is mijn verwachting van het boek:
Een boekrecensie over hardlopen en rouw. Dat hoor je niet vaak. Toch weet ik uit eigen ervaring dat hardlopen inderdaad kan helpen bij rouw, verdriet en verlies. Het rennen heeft mij ook wel door moeilijke periodes heen geholpen. Ik ben benieuwd naar Julia’s verhaal.
Maakt dit boek die verwachting waar? Waarom wel of niet?
Ik heb gelijk drie boeken besteld. Dat zegt dus wel wat. Julia beschrijft hoe ze haar verdriet omzette in kilometers rennen. Een boek over doorzettingsvermogen, motivatie en doel. Erg mooi en goed geschreven.
Dit valt me op aan het boek:
Meerdere dingen: de coverfoto is leuk en aantrekkelijk, de titel is goed gekozen en maakt dat je gelijk ‘verder’ wilt lezen, en de insteek van hardlopen en rouwverwerking vind ik boeiend en origineel.
Dit spreekt me aan in het boek:
Julia schrijft levensecht, alsof je er zelf bij bent. Het grappige is dát ik er soms bij was. Niet op zondagochtend waar Julia over schrijft, want dan ging ik altijd naar de kerk. Maar wel vaak op de zaterdagochtendtraining in Leeuwarden, waar Julia ook was. Met haar lange grijze lokken, haar sportieve figuur en innemende lach is Julia een opvallende verschijning in hardloopland. Gedreven is ze. Maar ook altijd geïnteresseerd in haar andere loopmaatjes. We blijken allebei van hardlopen en schrijven te houden. Hoewel Julia duidelijk veel fanatieker is in álles. Ze wil altijd maar ‘verder’. Wat mooi dat ze hier nu een boek over geschreven heeft!
Ik vind het bewonderenswaardig hoe ze haar eigen verhaal – haar verdriet en haar prestaties – in een boek verwerkt heeft. Naast dat ze fantastisch schrijft, heeft Julia echt een punt: hardlopen kán inderdaad helpen bij rouwverwerking. Misschien wel beter dan therapie. Is dat voor iedereen weggelegd? Nou, je moet er wel heel wat stappen voor zetten (letterlijk). Maar het mooie is: het brengt je ook ergens. Het brengt je echt verder. En je hoeft daarvoor echt geen ultraloper te zijn. Hardlopen confronteert je – vaak onbewust – met jezelf: met je grenzen, met (verdrongen) verdriet, maar ook met je innerlijke kracht en je uithoudingsvermogen. Je kunt vaak meer dan je denkt. Er is maar weinig nodig voor hardlopen, schrijft Julia: Een stel benen, conditie en ademhaling. En is het afzien? Ja, vaak wel, maar het gaat om het thuiskomen na het rennen!
Typeer het boek in 3 woorden:
Hardlopen – Rouw – Verder
Dit wil ik verder nog kwijt:
Bij het lezen van dit boek moest ik steeds denken aan het lied ‘Sneller en sneller’ van Matthijn Buwalda:
Misschien is stilstand wel vooruitgang / Misschien is alles wel een grap / Misschien nemen we onszelf te serieus / Maar niemand lacht, nee niemand lacht / Want bijna iedereen is moe / Of van het leven aan ‘t herstellen / En wie nog niet is opgebrand / Die is de anderen aan het redden / Alles, altijd, overal / Brengt je meestal nergens
Maar de molen draait / Sneller en sneller / Het circus moet alweer / Verder en verder / Is er nog ergens een / Redder, een redder /Voordat we doorgedraaid zijn
Zullen we herinneringen maken? / En dan het liefste door een lens. / Hoeven we niet zoveel te praten / En dan weer door naar een nieuw moment / Iedereen haalt altijd alles uit de kast / Dus de wereld is een bende / Maar we moeten door, straks mis je wat / Van andermans ellende / Alles, altijd, overal / Brengt je meestal nergens / Je dromen bijna uit het zicht / De waarheid op je hielen / Misschien leef je het allermeest / Als je er stil bij neer kan knielen
Hardlopen is mooi. Maar stilstaan en neerknielen op zijn tijd ook. Uiteindelijk gaat het om het Thuiskomen!
Tekst: Daniëlle Feddes
Beeld: www.boekscout.nl
Meer boekrecensies, verhalen, columns en boeiende interviews lezen? Neem nu heel voordelig een abonnement op Elisabeth Magazine. Tot en met 15 juli 2024 ontvang je 35% korting op een jaarabonnement.
