Home Interview Samuel Lee: ‘Ik was blij dat ik weg kon uit mijn geboorteland’

Samuel Lee: ‘Ik was blij dat ik weg kon uit mijn geboorteland’

door htromp

Samuel Lee is migrantenpastor en bekend als Theoloog des Vaderlands. Hij noemt zichzelf vooral bruggenbouwer: ‘Ik ga een gesprek of ontmoeting open in, als een lege pagina. Ik laat de ander op deze pagina schrijven.’

Hoe was het om als tiener je land te moeten ontvluchten?
,,Om heel eerlijk te zijn was ik blij dat ik weg kon uit mijn geboorteland. Het land was in oorlog en er was geen vrijheid; je moest oppassen voor je mening. Toch was ik al jong politiek actief, een beetje rebels ook. Ik was onderdeel van een groep jongens die pamfletten ophing en leuzen op muren schreef. Op school werd ik geslagen door mijn wiskundeleraar, waarschijnlijk omdat hij mij niet mocht. In Nederland werd ik echter serieus genomen; docenten wilden met me praten en ze werden vrienden van me. Ik genoot hiervan. Eén leraar beïnvloedde sterk mijn studiekeuze. Hij adviseerde mij om culturele antropologie te gaan doen, vanwege mijn interesse in mensen en culturen. Dat zie ik als de hand van God. Door deze studie leerde ik te kijken naar anderen, niet vanuit mijn eigen vooroordelen, maar vanuit een oprechte interesse. Overigens, ik dank God iedere dag dat ik in Nederland woon. We hadden helemaal niet verwacht dat we hier terecht zouden komen, eerder een stad als Londen of Parijs. Gelukkig houd ik van regen. Regen geeft mij rust. Ik vond het toen ik jonger was heerlijk om op mijn blote voeten te hardlopen in de regen en letterlijk de aarde te voelen.”

Wie is jouw voorbeeld?
,,Een van mijn grote voorbeelden is mijn opa. Hij was burgemeester van een middelgrote stad en investeerde met eigen geld in onderwijs voor een groot aantal mensen. Hij opende weeshuizen en kwam op voor de rechten van de vrouw. Eén dag in de week zette hij zijn deur open voor straatkinderen en dan konden ze mee eten. Hij gaf een stem aan mensen die geen stem hadden. Dit herken ik; het zit ook in mij en het zit ook heel sterk in mijn dochter. Ook mijn oom heeft een belangrijke rol in mijn leven gespeeld. Hij was iemand die veel vrienden had van verschillende komaf. Toen ik jong was, nam hij me mee naar een familie die in armoede leefde. We werden hartelijk ontvangen met eten en drinken. Daarna gingen we op bezoek bij een rijke familie, waar we niet binnen werden gelaten noch iets aangeboden kregen. Bij het weggaan zei hij: ‘Samuel, vergeet nooit de armen in je leven. Sta altijd aan hun kant.’”

Je bent seculier opgegroeid. Hoe heb jij God leren kennen?
,,Mijn vrouw is christen, we hebben elkaar in onze studententijd ontmoet. Tijdens onze huwelijksreis hoorde ik Jezus’ stem in de hotelkamer: ‘Ik sta aan de deur van jouw hart en Ik klop. Ik wil binnenkomen en met jou eten en drinken.’ Later begreep ik dat dit deels een tekst uit de Bijbel is, uit Openbaring 3. Na mijn bekering startte ik met bijbelstudies en richtte een pinkerstergemeente op in de Bijlmer, waar we een geschikt gebouw vonden. Er komen voornamelijk migranten. Ik luister graag naar hun verhalen. Het helpt dat ik weet wat het is om migrant te zijn. Mijn verlangen voor deze gemeente is dat we er voor elkaar zijn, als familie. Dat we elkaar helpen.”

Lees het hele interview met Samuel Lee in Elisabeth nr. 19.

Tekst: © Elisabeth (Manon Terpstra)
Beeld: Marjan van der Meer (Pure Fotografie)

Elisabeth is een magazine dat ingaat op actuele geloofs- en levensvragen van mensen van vandaag. Het biedt op persoonlijke manier bemoediging en steun vanuit het christelijk geloof. Dat gebeurt in een gevarieerde mix met verhalen van mensen over hoe zij het geloof vertalen naar hun dagelijks leven, met informatieve achtergrondartikelen en reportages over relevante thema’s, een pastorale vragenrubriek, herkenbare columns en gedichten. Er is ook volop plaats voor schitterende natuurfotografie, kunst, humor, psychologie en duurzaam leven. Het magazine richt zich op iedereen vanaf 50 jaar. Bent u nog geen abonnee? Bekijk dan onze abonnementen en word lid!