Home Thema'sGeloven Margriet over haar ervaring met de heilige Geest: ‘Ik bid vaak in tongen’

Margriet over haar ervaring met de heilige Geest: ‘Ik bid vaak in tongen’

door htromp

Er zijn allerlei verschillende gaven van de Geest, zoals geven, barmhartigheid bewijzen of spreken in tongen. Het zijn allemaal even belangrijke tekenen dat de pinkstergeest van toen nog steeds werkt in mensenharten. In een persoonlijk relaas vertelt Margriet Terlouw wat haar ervaringen met de heilige Geest zijn.

Heel ranke, lichtgroene stengeltjes met fijne blaadjes en nog fijnere lichtpaarse bloemetjes: pinksterbloemen. Nog voordat ik wist wat ‘Pinksteren’ betekende, hield ik al van die bloemetjes: een voorbode van de zomer. Ergens in mei verschijnen ze opeens tussen het gras. In mijn beleving waren het er vroeger meer dan nu, maar misschien komt dat omdat je als kind alles intenser beleeft.

Opeens
Pinksterbloemen danken hun naam aan het feit dat ze altijd uit de grond schieten rond Pinksteren, het derde van de drie grote christelijke feesten Kerst, Pasen en Pinksteren. Pinksteren is de vertaling van het Griekse ‘pentekosta’: vijftig. Vijftig dagen nadat Jezus naar de hemel was gegaan, gebeurde er plotseling een wonder: de heilige Geest van God verscheen als een soort vuurvlammetjes op de hoofden van de apostelen. Ze begonnen in allerlei talen God te loven en te prijzen en het ging gepaard met het geluid als van een geweldige windvlaag. Alles werd opeens anders, net zoals een groene weide helemaal verandert wanneer de pinksterbloemen de grond uit schieten.

Eenmalig?
De grote vraag is uiteraard: Wat had dat allemaal te betekenen? Wat heeft het ons nu te zeggen? Was het iets eenmaligs, zoals de geboorte, kruisiging en opstanding van Jezus? Of is het iets wat ook wij mogen verwachten in onze tijd? Door de eeuwen heen zijn de meningen hierover verdeeld geweest. Tot op de dag van vandaag. In sommige kerken wordt weinig over de (uitstorting van) de heilige Geest gesproken. In andere kerken is het juist het hoofdthema. Aan het begin van de twintigste eeuw ontstond de pinksterbeweging, waaruit de Verenigde Pinkster- en Evangeliegemeenten zijn ontstaan. In die kerken ligt de nadruk op de heilige Geest.

Ik groeide op in een reformatorische kerk en kwam als student met de pinkstergemeente in aanraking. Ik studeerde in die tijd in Groningen en raakte bevriend met een buurmeisje dat mij in deze gemeente had uitgenodigd. In mijn beleving gebeurde daar wat er in het voorjaar met groene weiden gebeurt: het bloeide er. De gemeenteleden hadden allemaal een bijna mystiek enthousiasme over zich. En ze praatten over Jezus alsof Hij hun beste Vriend was. Mijn buurmeisje had het altijd over ‘de Heer’. Net als iedereen daar leek ook zij een heel speciale, persoonlijke band met Jezus te hebben. Ikzelf had Jezus als mijn Heer en Heiland ‘aangenomen’ en wilde Hem graag navolgen, maar was allesbehalve enthousiast.

Verandering
Maar dat veranderde op die ene speciale avond toen ik op uitnodiging van de voorganger naar voren ben gegaan. Die uitnodiging werd na elke dienst gedaan, maar ik voelde me nooit geroepen. Het was voor mensen die graag ‘met de heilige Geest gedoopt wilden worden’. Dat had ik tot die bewuste avond helemaal niet nodig gevonden. Ik geloofde dat de heilige Geest in mij was en dat was voldoende. Ik wilde ook absoluut niet zweverig worden. Maar die bewuste avond kon ik er opeens niet meer onderuit. ‘Ik wil graag meer van die heilige Geest’, fluisterde ik. De voorganger begon vurig te bidden om ‘de doop met de heilige Geest’ voor Margriet.

Die avond is er veel veranderd: Jezus is ook mijn beste Vriend geworden. Bidden is voor mij nu  ‘in gesprek gaan met Jezus’. En ik bid vaak in tongen, met woorden die ik zelf niet begrijp, maar die mij op de een of andere manier helpen om echt op God gericht te zijn. Ook komen er dan mensen in mijn gedachten om voor te bidden. Pinksteren is daarom voor mij een ander feest dan Pasen en Kerst. Met Kerst en Pasen gedenken we in de kerk ‘heilsfeiten’. Pinksteren is volgens mij niet alleen een gedenken van de komst van de heilige Geest, maar ook een uitnodiging om daar zelf mee vervuld te mogen worden. Een uitnodiging om te gaan bloeien. Petrus spreekt tegen zijn toehoorders over een belofte dat de heilige Geest wil wonen in ieder mens: ‘Keer u af van uw huidige leven en laat u dopen onder aanroeping van Jezus Christus om vergeving te krijgen voor uw zonden. Dan zal de heilige Geest u geschonken worden, want voor u geldt deze belofte, evenals voor uw kinderen en voor allen die ver weg zijn en die de Heer, onze God, tot zich zal roepen’ (Handelingen 2:38-39).

Tekst: © Elisabeth (Margriet Terlouw)

Elisabeth is een magazine dat ingaat op actuele geloofs- en levensvragen van mensen van vandaag. Het biedt op persoonlijke manier bemoediging en steun vanuit het christelijk geloof. Dat gebeurt in een gevarieerde mix met verhalen van mensen over hoe zij het geloof vertalen naar hun dagelijks leven, met informatieve achtergrondartikelen en reportages over relevante thema’s, een pastorale vragenrubriek, herkenbare columns en gedichten. Er is ook volop plaats voor schitterende natuurfotografie, kunst, humor, psychologie en duurzaam leven. Het magazine richt zich op iedereen vanaf 50 jaar. Bent u nog geen abonnee? Bekijk dan onze abonnementen en word lid!