Home Column ‘Ik vond het vreselijk onrechtvaardig’

‘Ik vond het vreselijk onrechtvaardig’

door Daniëlle Heerens

Iedereen heeft weleens het gevoel: die ander doet mij onrecht aan. Een tijdje terug was in het nieuws dat ouders ten onrechte de kinderopvangtoeslag moesten terugbetalen aan de Belastingdienst. Dan kan je algauw het gevoel bekruipen: als ik een foutje maak met mijn belastingopgave krijg ik binnen de kortste keren een boete, maar kijk eens hoeveel fouten er bij jullie worden gemaakt!

Maar ja, het is moeilijk om je te verweren tegen zo’n grote organisatie. Instanties en bedrijven die mensen het leven moeilijk maken: tv-programma’s als Kassa en Radar varen er wel bij. Onrecht, het gebeurt overal en altijd. Je hoort bijvoorbeeld weleens dat iemand wordt gepest op het werk. Het slachtoffer wordt ontslagen – ‘Je past niet in het team’ – terwijl de dader vrijuit gaat.

Diefstal, ook zoiets. Ik weet nog goed dat ik van mijn zelf verdiende geld een brommer had gekocht. Met veel plezier reed ik er een paar weken mee rond, toen werd mijn bromfiets gestolen. Ik vond het vreselijk onrechtvaardig: ik had maandenlang hard gewerkt voor dat brommertje en die ander had het zich in een paar seconden toegeëigend.

In zulke gevallen is de dader onbekend. Maar als je persoonlijk te maken krijgt met iemand die jou onrecht aandoet, hoe kom je daarmee dan in het reine? Als christenen zeggen we (soms vrij snel) dat je moet vergeven. In dit nummer staat een achtergrondartikel over hoe heilzaam vergeving is. Daar wil ik niets aan afdoen. Er komen in het hoofdinterview mensen aan het woord die werkelijk recht van spreken hebben als ze zeggen dat vergevingsgezindheid nodig is; het is een groot goed. Zoals God ons vergeeft, mogen/moeten wij vergeven.

Bovendien is vergiffenis nodig om zelf na aangedaan leed weer verder te kunnen. Toch zou ik het volgende willen benadrukken: het lukt niet altijd in één keer om tot vergeving te komen. Soms duurt het een leven lang. Uit eigen ervaring weet ik dat wrokgevoelens je zomaar kunnen overvallen, ook al dacht je die ander vergeven te hebben. Ik kan in gedachten plots woedende dialogen houden met iemand die mij jaren geleden onrecht heeft aangedaan. Om dan opeens te bedenken: o nee, ik wil jou vergeven. Dan zegen ik zo iemand maar in de naam van Jezus.

En ben ik weer een stapje verder in een vergevingsproces, dat vast ooit eens afgerond zal zijn.

Tekst: © Elisabeth (Thea Westerbeek)

Elisabeth is een magazine dat ingaat op actuele geloofs- en levensvragen van mensen van vandaag. Het biedt op persoonlijke manier bemoediging en steun vanuit het christelijk geloof. Dat gebeurt in een gevarieerde mix met verhalen van mensen over hoe zij het geloof vertalen naar hun dagelijks leven, met informatieve achtergrondartikelen en reportages over relevante thema’s, een pastorale vragenrubriek, herkenbare columns en gedichten. Er is ook volop plaats voor schitterende natuurfotografie, kunst, humor, psychologie en duurzaam leven. Het magazine richt zich op iedereen vanaf 50 jaar. Bent u nog geen abonnee? Bekijk dan onze abonnementen en word lid!