Home Thema'sBemoediging ‘Ik mis kleinkinderen’

‘Ik mis kleinkinderen’

door htromp

Wij hebben geen kleinkinderen. Ik ben niet zielig, maar vind het wel moeilijk. Ik mis bijvoorbeeld de gesprekjes over school en vriendjes, of twee armpjes om m’n nek. Hoe ga ik hiermee om?

“Je lijdt aan een bijzonder verlies: iets wat er nooit zal zijn en voor anderen nogal onzichtbaar is. Er zijn vormen van gemis waar je zelf niet over praat en waar anderen niet naar vragen. Je doet je best om dit gemis niet overheersend te laten zijn en je zoekt geen medelijden. Toch knaagt dit stille verdriet aan je.

Zijn er familieleden of vrienden met wie je hierover kunt praten? Af en toe je hart luchten verandert de situatie niet, maar maakt je wel minder eenzaam in je gevoelens. Als je graag contacten met kinderen en jongeren wilt, dan zou mijn voorzichtige suggestie zijn om er eens over na te denken of je dit op een andere manier kunt realiseren. Mag ik zomaar een beetje hardop met je meedenken?

Oppas
Wellicht bieden onderstaande ideeën nieuwe perspectieven. Als er binnen je familie – kleine – kinderen zijn, zou je daar af en toe eens op bezoek kunnen gaan. Kleine kinderen houden vaak van oudere mensen. Wanneer ze in de buurt wonen, kun je wellicht als oppas de ouders van dienst zijn. Misschien zou je zelfs een familiedag voor hen kunnen organiseren. Je zou binnen je kerkelijke gemeente iets met kinderen kunnen doen: jeugdwerk of de kinderdienst. Misschien woon je in een buurt met jonge gezinnen. Wellicht hebben zij af en toe behoefte aan een oppas. Is er een speeltuin met toezicht waar vrijwilligers nodig zijn? Je zou eens contact met een school kunnen opnemen of zij behoefte hebben aan mensen die ondersteuning bieden.

Het moet natuurlijk bij je passen, maar je zou misschien een project kunnen starten voor kinderen in een ontwikkelingsland. Je betekent iets voor hen en het zou je zelf veel voldoening kunnen geven. Ik hoop dat je mijn suggesties goed begrijpt: zoeken naar een andere invulling om iets te doen met je verlangen naar kleine kinderen, de mensen van morgen.”

Tekst: © Elisabeth (Jan Pieter van der Veen)
Beeld: Unsplash (Ekaterina Shakharova)

Elisabeth is een magazine dat ingaat op actuele geloofs- en levensvragen van mensen van vandaag. Het biedt op persoonlijke manier bemoediging en steun vanuit het christelijk geloof. Dat gebeurt in een gevarieerde mix met verhalen van mensen over hoe zij het geloof vertalen naar hun dagelijks leven, met informatieve achtergrondartikelen en reportages over relevante thema’s, een pastorale vragenrubriek, herkenbare columns en gedichten. Er is ook volop plaats voor schitterende natuurfotografie, kunst, humor, psychologie en duurzaam leven. Het magazine richt zich op iedereen vanaf 50 jaar. Bent u nog geen abonnee? Bekijk dan onze abonnementen en word lid!