De Nederlandse Petra van Aalst runt samen met haar man Ron een B&B in Oostenrijk: Herberg Zirbe. Geregeld schrijft ze over haar belevenissen in en rond hun herberg. Hoewel ze de Duitse taal inmiddels al redelijk machtig zijn, zorgt het lokale Hoogduits nog wel eens voor misverstanden.
‘Griass di, has di Hoz zu kafen?‘ horen we als we de telefoon opnemen. Tja, wat moeten we hier nu van maken? Telefoneren met plaatsgenoten is een waar avontuur.
Hout te koop?
‘Has di Hoz zu kafen?’ We begrijpen dat het om iets kopen gaat. Nog maar een keer vragen. ‘Has di Hoz zu kafen?’ Ah, Holz! We begrijpen dat het iemand uit onze buurtschap is en of we hout willen kopen. Beetje aparte vraag, zomaar uit het niets, maar we wachten al heel lang op hout voor het hek, dus misschien heeft een buurman dit gehoord en doet hij een concurrerend aanbod. We zeggen dus ja, en de buurman wil gelijk langskomen. Even later gaat de bel en staat een jong stel voor de deur. We zien geen hout en kijken hen dus vragend aan en zij ons. We vragen wat aarzelend of zij hout te koop hebben.
Ze kijken ons vragend aan en wijzen naar de herberg
‘Na, has di Hoz zu kafen?’ Hè, willen ze nu hout van ons kopen? We begrijpen er geen hout van. We hebben net hout voor de kachel gehad en dat ligt nog op een hoop. ‘Möchten Sie Holz bei uns kaufen?’
‘Na, na, has di Hoaz zu kafen? HOAZ!’ En ze kijken en wijzen naar de herberg.
Herberg in de verkoop?
Eindelijk begrijpen we dat ze vragen of we ons huis in de verkoop hebben. De herberg in de verkoop? Hoe komen ze daar nu bij? Iemand meende op internet gezien te hebben dat ons huis te koop was en had hen getipt. Helaas voor het stel, maar ons huis staat écht niet te koop. We wonen hier heerlijk en genieten dagelijks van de rust, het uitzicht, de koeien met bel, het boerenleven in de buurt, de bloemen, de wolkenluchten, de bergen, en ga zo maar door. En onze gasten genieten mee.
Helaas voor het stel, maar ons huis staat echt niet te koop
Om misverstanden zoals dit te voorkomen sturen we zelf meestal een app of mail in Hoogduits. Zo stuurden we een vraag om informatie over de schuttersvereniging voor een van onze zoons. Schrijven ze terug in dialect: ‘Hallo i bin da Flo em jo kor Problem mir hom auch Jugendschützen und a Schütze isch nie ze Olt jeder kunn jeder Zeit kem wonna lust hot Bei Frogn onfoch unruafn.’* Maar daar hebben we geen vertaalapp voor.
De Babylonische spraakverwarring toentertijd brengt nog steeds heel veel teweeg…
*Vertaald: ‘Hallo, ik ben Florian en ik heb geen probleem met zijn leeftijd. We hebben geen jeugdschutterij. Iedereen kan altijd komen als hij zin heeft. Bij vragen gewoon bellen.’
Tekst: Petra van Aalst
Beeld: Herberg Zirbe (Foto Facebook)
Deze column komt uit Elisabeth Magazine (2024, editie 13). Bekijk onze collectieve abonnementen, deel Elisabeth uit in de kerk of download een themanummer gratis.
