Home Column Column Thea Westerbeek: In één huis met je ouders

Column Thea Westerbeek: In één huis met je ouders

door htromp

In één huis wonen met je ouders. Menigeen moet daar niet aan denken. Omdat de relatie verstoord is. Of omdat de woning daarvoor eenvoudigweg niet geschikt is. Zelf heb ik er nog geen seconde over gedacht om mijn ouders ‘in huis te nemen’, zoals dat heet. In alle eerlijkheid: onze karakters zouden hebben gebotst. Bovendien waren mijn ouders zeer gehecht aan hun vrijheid – en wij ook. Dus het kwam zelfs niet in hen – of ons – op om daarover met elkaar te spreken.

Generatiewonen, dat begrip kenden we in die tijd – zo’n 25 jaar geleden – eigenlijk ook niet (meer). De eerste keer dat ik erover hoorde, was tijdens een muzikale busreis naar Zwitserland. Het viel ons op dat er zoveel grote woningen waren met drie woonlagen. Onze gids vertelde ons dat het in Zwitserland vrij gebruikelijk is dat kinderen, kleinkinderen en grootouders in één huis wonen. De grootouders op de begane grond, hun kinderen en kleinkinderen erboven. Stierven de grootouders, dan verhuisde de volgende generatie naar beneden en herhaalde de cyclus zich. Ik vond het een fascinerend concept.

Toen we 28 jaar geleden naar het Drentse platteland verhuisden, kwamen we opnieuw met het idee van generatiewonen in aanraking. Het is hier nog heel gewoon dat een man of vrouw die niet trouwt bij de ouders blijft wonen. Zo was het ook met een voormalige buurman. Tenminste, dat dachten wij. In werkelijkheid bleek het nog anders te zijn gegaan. Op zijn dertigste liet onze buurman de oude boerderij slopen en bouwde op die plek een royale woning. Niet hij ging bij zijn ouders inwonen, maar zijn ouders trokken bij hem in huis. Een oplossing tot tevredenheid van beide partijen.

Tegenwoordig komt generatiewonen in Nederland vaker voor. In dit nummer over mantelzorg (10 november Mantelzorgdag) zijn verschillende vormen, en ook de voors en tegens ervan, in kaart gebracht. Zeer lezenswaardig! Generatiewonen is natuurlijk niets nieuws, het is al zo oud als de mensheid.

Ook in de Bijbel lezen we hoe de Here God bepaalde dat er goed gezorgd moest worden voor ouderen, weduwen, wezen en zwakkeren in de samenleving. Het heeft iets moois, liefdevols en waardevols dat generaties samen leven, opgroeien en elkaar steunen in de verschillende fases van het leven. Vooral als het geen noodzaak is, bijvoorbeeld omdat de zorg onbetaalbaar is geworden, maar een vrije keuze, waar de verschillende generaties wel bij varen.

Tekst: © Elisabeth (Thea Westerbeek)
Beeld: Unsplash (Harmen Jelle van Mourik)

Elisabeth is een magazine dat ingaat op actuele geloofs- en levensvragen van mensen van vandaag. Het biedt op persoonlijke manier bemoediging en steun vanuit het christelijk geloof. Dat gebeurt in een gevarieerde mix met verhalen van mensen over hoe zij het geloof vertalen naar hun dagelijks leven, met informatieve achtergrondartikelen en reportages over relevante thema’s, een pastorale vragenrubriek, herkenbare columns en gedichten. Er is ook volop plaats voor schitterende natuurfotografie, kunst, humor, psychologie en duurzaam leven. Het magazine richt zich op iedereen vanaf 50 jaar. Bent u nog geen abonnee? Bekijk dan onze abonnementen en word lid!