Home Column Column: alleen verder. Heeft het jouw voorkeur?

Column: alleen verder. Heeft het jouw voorkeur?

door htromp

Een einzelgänger, dat zeggen we over iemand die bij voorkeur zijn eigen gang gaat. Waarom gebruiken we hier eigenlijk geen Nederlands woord voor? Bijvoorbeeld: alleenganger. We zeggen voor dubbelganger toch ook niet doppelgänger? Ik begrijp überhaupt niet – sorry – dat we in onze taal zoveel leenwoorden gebruiken.

Maar dat terzijde. Dit nummer heeft als thema ‘Alleen verder’, en voor veel mensen die als single – ik bedoel natuurlijk alleengaande – leven, heeft dat beslist niet hun voorkeur. Nu ik erbij stilsta: ik ken nogal wat mensen die geen partner meer hebben, hetzij door een echtscheiding, hetzij doordat hun geliefde is overleden. Wat de oorzaak ook zijn mag, het is vaak een groot verdriet. Zeker als je jong getrouwd was en al een heel volwassen leven samen bent geweest. Je moet het leven helemaal opnieuw uitvinden.

De mate van verdriet en gemis heeft voor een belangrijk deel te maken met iemands persoonlijkheid. Maar ook met het sociale vangnet: de mensen om je heen die je steunen. En uiteraard met de voorgeschiedenis. Heb je een moeilijk huwelijk gehad, dan kan een echtscheiding misschien deels als een opluchting voelen. Of heb je een partner die na een langdurig ziekbed is overleden, dan kun je een gevoel van bevrijding ervaren: je geliefde is thuis bij God. Maar wat blijft is het feit dat je alleen verder moet in het leven.

Pornoverslaafd
Alleen? God is er toch bij? Een vriendin van mij is jarenlang getrouwd geweest met een pornoverslaafde man. Het huwelijk liep uit op een scheiding. ‘Ik stortte in een diepe put. De mensen zeiden dat God ook bij mij zou zijn op de bodem van die put. Maar ik had het gevoel dat het een bodemloze put was en ik zocht God daar tevergeefs.’ Uiteindelijk is mijn vriendin opgekrabbeld en heeft ze wonder boven wonder het geloof behouden. Maar in diepe eenzaamheid kan het dus aanvoelen alsof God er niet is, ook al ben je nog zo gelovig.

Het woord einzelgänger brengt mij andere ‘gangers’ in gedachten: de Emmaüsgangers. Ze waren letterlijk verblind van verdriet – ‘blindgangers’ – en hadden alle hoop verloren. Toch liep Jezus aan hun zijde. Het duurde een tijd, maar uiteindelijk gingen hun ogen daarvoor open. ‘Ze stonden op’, zo staat er in Lucas 24. Alle mensen die zich eenzaam voelen, wens ik zo’n eyeopener toe.

Tekst: © Elisabeth (Thea Westerbeek)
Beeld: Unsplash (Bonnie Kittle)

Elisabeth is een magazine dat ingaat op actuele geloofs- en levensvragen van mensen van vandaag. Het biedt op persoonlijke manier bemoediging en steun vanuit het christelijk geloof. Dat gebeurt in een gevarieerde mix met verhalen van mensen over hoe zij het geloof vertalen naar hun dagelijks leven, met informatieve achtergrondartikelen en reportages over relevante thema’s, een pastorale vragenrubriek, herkenbare columns en gedichten. Er is ook volop plaats voor schitterende natuurfotografie, kunst, humor, psychologie en duurzaam leven. Het magazine richt zich op iedereen vanaf 50 jaar. Bent u nog geen abonnee? Bekijk dan onze abonnementen en word lid!