Toen Vahe Baghdasaryan in 2013 naar Nederland kwam, had hij niet kunnen vermoeden welke weg hem nog te wachten stond. Drie jaar verbleef hij in verschillende asielzoekerscentra. Daarna volgde een periode van bijna drie jaar dakloosheid met zijn vrouw en kinderen. Toch spreekt hij niet alleen over pijn. Integendeel. Zijn verhaal gaat vooral over hoop, geloof en liefde.
Nu werkt Vahe als geestelijk verzorger in het Flevoziekenhuis en zet hij zich in voor vluchtelingen, dak- en thuislozen. Zijn levensmissie is helder: liefde verspreiden.
Geen aarde meer onder je voeten
De periode van dakloosheid behoort tot de zwaarste hoofdstukken uit zijn leven. ,,Ik kan bijna geen woorden vinden om uit te leggen hoe dat voelt. Dakloos worden met je hele gezin, met een pasgeboren kind… Het voelt alsof de hemel kapot is en er onder je voeten geen aarde meer is. Alles wat zekerheid gaf, valt weg.’’ Toch kijkt hij niet alleen terug vanuit verdriet. ,,Dankzij God kwamen er steeds mensen op ons pad. Christenen uit verschillende kerken, mensen die ons hielpen. Als ik terugkijk, zie ik niet alleen de pijn, maar ook de dankbaarheid.’’
De liefde kan heel veel wonden genezen
Die ervaring heeft zijn vertrouwen verdiept. Juist in de kleinste dingen zag hij Gods zorg. Hij vertelt over een moment waarop zijn pasgeboren kind medische hulp nodig had. Het gezin had geen geld, geen verzekering en verkeerde in een uiterst kwetsbare situatie. In het ziekenhuis ontmoette hij een moslima die hen hielp aan medicijnen. ,,Zij zei tegen mij: ‘Pak deze medicijnen en ga snel weg.’ Voor mij was dat Gods liefde. God werkt door mensen heen, soms vanuit onverwachte hoeken.’’
Geloof als kompas
Voor Vahe is geloof geen onderdeel van zijn leven; het ís zijn leven. ,,Mijn geloof zit niet alleen in mijn gedachten. Het zit in mijn houding, in mijn lichaam, in alles wat ik doe. Het is mijn kompas.’’ Daarom ziet hij ook zijn werk als geestelijk verzorger als een roeping.
,,Ik ben er niet om mensen te overtuigen van mijn geloof. Ik ben er om aanwezig te zijn. Om te luisteren. Om naast iemand te zitten die ziek is of in de laatste fase van zijn leven zit.’’ Volgens hem is juist die aanwezigheid van onschatbare waarde. ,,Jezus had altijd tijd voor mensen. Zo probeer ik ook te werken. Gewoon naast iemand staan.’’
De kracht van herinneringen
Wanneer Vahe spreekt over zijn jeugd, komen zijn opa en oma steeds terug. ,,Mijn oma en opa zijn mijn pilaren. Ze leven niet meer, maar ze leven nog altijd in mijn hart.’’ Hij groeide op in een periode van oorlog, aardbevingen, revoluties en hongersnood. Juist in die moeilijke omstandigheden zag hij de liefde van zijn familie. ,,Ik herinner me hoe mijn oma het laatste stukje brood voor ons bewaarde. Zelf at ze niet. Dat is voor mij de liefde van God geworden.’’
Zijn herinneringen ziet hij niet als ballast. ,,Mijn herinneringen zijn geen trauma’s. Ze zijn krachtbronnen.’’ Een van zijn meest bijzondere uitspraken vat dat samen: ,,Ik kijk naar mijn wonden als wonderen.’’
Liefde kent geen grenzen
Vahe groeide op in een omgeving waar christenen, moslims en andere groepen vreedzaam samenleefden. ,,Wij vierden elkaars feesten. We waren verbonden. Het ging niet om religie, maar om mensen.’’
Zie de ander
Die overtuiging draagt hij nog altijd met zich mee. ,,Zie de ander. Dat is het belangrijkste. Kijk niet van boven naar beneden, maar kijk wie je buurman is.’’ Volgens hem begint echte verandering bij aandacht voor elkaar. ,,Geef aandacht aan anderen. Dat is liefde.’’
Het Armeense kruis: een teken van leven
Een bijzonder symbool in Vahe’s leven is het Armeense kruis. Anders dan veel mensen denken, staat het voor hem niet in de eerste plaats voor lijden. ,,Het Armeense kruis bloeit. Het is een teken van leven, van opstanding en van hoop.’’
Dat beeld raakt aan zijn eigen levensverhaal. ,,Het gaat niet om slachtofferschap. Het gaat om toekomst.’’
Drie jaar gevangenschap
Nog voordat hij naar Nederland kwam, bracht Vahe bijna drie jaar in gevangenschap door. Hij werd gemarteld en leefde lange tijd zonder daglicht. Over die periode spreekt hij voorzichtig, maar één herinnering draagt hij nog altijd met zich mee. Midden in de nacht kwam een bewaker naar zijn cel en gaf hem een wollen deken. ,,Ik was naakt, koud en gewond. Toen hij die deken gaf, dacht ik: Jezus is hier.’’
Ik vraag niet steeds: waarom? Ik vraag liever: hoe heeft God mij hier doorheen gedragen?
Het veranderde zijn omstandigheden niet direct. Hij kwam niet vrij. Maar hij voelde zich niet langer alleen. ,,Ik heb geleerd om niet steeds te vragen: waarom? Dan loop je vast. Ik vraag liever: hoe heeft God mij hier doorheen gedragen?’’
Van wond naar wonder
De ervaringen van dakloosheid, vlucht, verlies en gevangenschap vormen vandaag de basis van zijn werk. Samen met anderen richtte hij de stichting Vrede aan dit Huis op. Vanuit die stichting worden vluchtelingen, dak- en thuislozen ondersteund met praktische hulp én persoonlijke aandacht. ,,Wij delen niet alleen goederen. We proberen mensen ook weer in hun kracht te zetten. Als je zelf zonder eten hebt geslapen, als je zelf nergens terecht kon, dan begrijp je wat iemand doormaakt.’’
Vahe Baghdasaryan: Ik leef niet vanuit de vraag: waarom? Ik leef vanuit de vraag: hoe? Hoe heeft God mij gedragen? Hoe heeft Hij mij bewaard?
Toch ziet hij zichzelf niet als slachtoffer. ,,Die wond is allang geen wond meer. Het is een wonder geworden om anderen te helpen.’’ Wanneer Vahe terugkijkt op alles wat hij heeft meegemaakt, komt hij steeds bij dezelfde conclusie uit. ,,Ik leef niet omdat ik bijzonder ben. Ik leef omdat God dat wil.’’ En die opdracht is volgens hem verrassend eenvoudig. ,,Het gaat om liefde. Gewoon liefde verspreiden.’’
Dat doet hij als geestelijk verzorger, als vrijwilliger, als dichter en als mens. Want uiteindelijk, zegt Vahe, kan liefde meer genezen dan we vaak beseffen.
In Elisabeth Magazine vind je het hele interview met Vahe. Elisabeth is een tijdschrift voor christenen van 50+, met bemoedigende en inspirerende verhalen, bijbelstudies, columns, boek-en filmrecensies, gedichten, een natuurrubriek en nog veel meer moois. Ben je nog geen lid? Kijk hier hoe je lid van onze missie wordt en ontvang 16x per jaar ons prachtige magazine!
