fbpx
Home Thema'sGeloven Schrijfster en blogster Marianne Visser van Klaarwater:

Schrijfster en blogster Marianne Visser van Klaarwater:

'Niet de omstandigheden bepalen je leven, maar hoe je ermee omgaat'

door Danielle Feddes
Rechts koningin Maxima die een boek ontvangt van een vrouw met grijs haar en een bril, een witte blouse en een blauw mouwloos vest. Op de achtergrond okergele gordijnen

Schrijfster en blogster Marianne Visser van Klaarwater ontdekte het schrijven pas op haar 39e, maar was daarna niet meer te stuiten. Ze schreef diverse boekjes over wat haar raakt in de maatschappij. Ook heeft ze een eigen blog: verderopweg.nl. Daarnaast geeft ze lezingen. Haar nieuwste boek ‘Waarom zouden we bang zijn?’ gaat over haar oom, die voor de oorlog als missionaris naar Papoea-Nieuw-Guinea vertrok. Het boek bracht haar bij de koningin en de paus.

In wat voor gezin groeide je op?

,,Ik kom uit een katholiek nest in Baarn en ben enig kind. Mijn moeder leefde altijd streng naar de regels. Zo at ze nooit vlees op vrijdag. Maar toen de kerk ging moderniseren, mocht vlees op vrijdag ineens wel. Toen hoefde de kerk voor haar niet meer. Vanaf mijn dertiende gingen we er niet meer naar toe.”

Wat deed dat met je?

,,Niet zoveel. Ik had zo mijn twijfels. Het was in de tijd van de Vietnamoorlog en de ene oorlog na de andere rolde over het scherm. ‘Hoe kon God dat toestaan? vroeg ik me af. Later ben ik weer teruggekomen bij het geloof, doordat mijn eerste man Roel vlak voor zijn overlijden de Eeuwige van hart tot hart ontmoette en zich bekeerde tot het katholieke geloof. Dat maakte diepe indruk op mij.”

Je noemt jezelf een geboren hulpverleenster…

,,Al op mijn achttiende wist ik dat ik geen kinderen kon krijgen. Toen ik met Roel trouwde, zei ik: ‘We geven onze ouderliefde aan de wereld.’ Ik had een topfunctie als stafmedewerker bij de NOS, maar zegde die baan op om vrijwilligerswerk te doen in onder andere de Schilderswijk in Den Haag. Ik wilde deze mensen laten zien dat zij waardevol waren. Ook werkten Roel en ik als vrijwilliger bij het Rode Kruis. Tot ik in één jaar tijd mijn beide ouders verloor. Toen had ik te veel verdriet om anderen te kunnen helpen.”

Hoe ontdekte je dat je ook kon schrijven?    

,,Ik had ooit een stukje geschreven over een kerkdienst die ik mede georganiseerd had voor de clochards, de allerarmsten in Parijs. Dat stukje heb ik meegenomen naar een sollicitatie. Ze waren in de wolken met mij en ik kreeg de baan. Een jaar daarna had ik mijn eigen tekstbureau. Ik schreef voor consumenten en vakbladen over lekker eten en drinken. Samen met Roel bezocht ik wijnboeren in Chili, Canada en Nieuw-Zeeland. Aan die geweldige tijd kwam abrupt een eind toen Roel in 1997 zijn eerste zware hartaanval kreeg en niet meer mocht reizen.”

Hoe ben je verdergegaan?  

,,Mijn levensovertuiging is dat niet de omstandigheden je leven bepalen, maar hoe je ermee omgaat. Ik ben toen in de onderzoeksjournalistiek gedoken en schreef boekjes over actuele onderwerpen, zoals huiselijk geweld, persvrijheid en het Koningshuis. Inmiddels zijn er hiervan al zeventien verschenen. Ook runde ik de website 50-plusser.nl, maar de eigenaar hief die site op. Door de opkomst van het internet verdwenen heel veel bladen die in print verschenen. Ik voelde dat het de verkeerde kant opging en dacht: ik ga mijn eigen weg zoeken. Zo ben ik met verderopweg.nl begonnen. Elke week schrijf ik een blog over maatschappelijke en actuele onderwerpen: cultuur, theater, muziek etc.  Met mijn levensthema’s verbinden, bezinnen en genieten kan ik anderen weer verder helpen. Daarin zie je weer die hulpverleenster in mij.’’

Je hebt ook een boek geschreven over je oom, Bernard van Klaarwater. Wat heb je over hem ontdekt?

,,Hij vertrok in 1923 als missionaris naar Papoea-Nieuw-Guinea, maar na 1939 heeft de familie niets meer van hem vernomen. Het leven van de Papoea’s werd generaties lang beheerst door stammenstrijd en kannibalisme. In 1981 kwam er bericht van het Vaticaan dat mijn oom in de oorlog vermoord was door de Japanners. In 2020 kreeg ik zijn brieven in handen. Daaruit bleek zijn respect, maar ook zijn liefde voor juist de Papoea’s. Hij leerde hun elkaar te verdragen door vijandig gezinde stammen samen een kerk te laten bouwen. Het boek heb ik aan koningin Maxima mogen overhandigen tijdens de Appeltjes van Oranje.”

Hoe heb je je tweede grote liefde ontmoet?     

,,Vlak voor Roels overlijden in 2008 waren we naar Haarlem verhuisd. In 2011 ontmoette ik Peter toen hij kwam zingen met een buurtkoor. Ik ging naar hem toe en zei: ‘Ik vind jou een leuke vent!’ We kregen een relatie. Peter had een motorjacht en ik voer drie maanden met hem mee. Daarover gaat mijn boek Schuit vol verhalen. Het Haarlemse huis-aan-huisblad kwam op bezoek voor een stukje en tijdens de fotosessie gaf Peter me een zoen op de mond. Toen de pastoor het artikel zag, werd ik uit de kerk gezet vanwege mijn vrijgevochten levensstijl. Ik mocht niet meer schrijven voor het parochieblaadje en geen koster meer zijn. Het was verschrikkelijk. Heel onrechtvaardig. Toch heb ik mijn eigen weg gevonden door een boek te schrijven over de ziekte en het lijden van mijn eerste man, om te laten zien welke kracht het geloof je biedt. Dat boek heb ik later tijdens een bijzondere ontmoeting aangeboden aan de paus.”

Wat is je toekomstperspectief?

,,Ik ben nog heel druk, dat vind ik  ook leuk. En ik blijf schrijven om betrokken te blijven bij de maatschappij en om mijn leven zinvol te houden. Ik ontvang inspiratie van de heilige Geest. Dan krijg ik het gevoel: dat moet je doen. Zo organiseerde ik in mijn eentje een symposium over mijn oom. Dat is spannend: zullen er mensen komen? Ik ben niet zo zelfverzekerd van mezelf, maar ik wil me graag over mijn angst heen zetten. ‘s Ochtends in gebed kreeg ik pas de ingeving: je hoeft niet zo perfect te zijn, maar ga vooral genieten.”

Tekst: Daniëlle Feddes

Beeld: RVD

Naschrift van Marianne: Het symposium vond plaats in Hoofddorp op 16 september 2023 en werd een succes. Vanuit Antwerpen kwam zelfs het bestuur van Pro Petri Sede. Dankzij mijn symposium ben ik nu bestuurslid van Pro Petri Sede. Als dusdanig organiseer ik een symposium in oktober met als insteek: Vrede begint bij jezelf. Voor meer info: https://www.verderopweg.nl/2023/09/21/geloof-en-gemeenschapszin/.

Dit artikel komt uit Elisabeth Magazine No 2-2024 over levenswijsheid. Wil je graag een abonnement op de Elisabeth? Dat kan heel eenvoudig. Kijk hier op onze website en maak je keuze. Liever eerst een proefabonnement? Klik dan hier.

Copyright © Royal Jongbloed All Rights Reserved