fbpx
Home Thema'sBemoediging Eenzaamheid en dankpunten

Eenzaamheid en dankpunten

‘Ik ben eenzaam’

door webredactie
eenzaam

Ik ben eenzaam

Iedere dinsdag in de middagpauze komen we bij Royal Jongbloed, het bedrijf waar de Elisabeth wordt uitgegeven, als klein gebedsgroepje bij elkaar. We bidden dan voor de bijbels, boeken en tijdschriften die bij ons bedrijf worden gemaakt, voor alle medewerkers en speciaal voor collega’s die ziek zijn of zorgen hebben.

Bij mooi weer gaan we naar buiten en zoeken we een rustig plekje op. Zo zaten we laatst op een paar bankjes in een park te bidden, toen er een oude mevrouw aan kwam schuifelen en een praatje begon. Ze had helemaal niet door dat ze ons stoorde in ons gebed. ‘Fijn aan het wandelen?’ vroegen wij beleefd. ‘Ik ben eenzaam’, antwoordde ze plompverloren. ‘Iedereen om mij heen is dood. Mijn man was jarenlang dement en is ook dood. En de oorlog heeft mijn hele jeugd verpest.’

Hoe kun je iemand helpen die eenzaam is?

Wij waren daar even stil van. Iemand van ons vroeg: ‘Bent u gelovig?’ Ze leek de vraag niet te horen en somde zo nog wat nare dingen op over het leven. ‘We waren zonet aan het bidden. Zullen wij voor u bidden?’ vroeg een collega. De vrouw knikte somber. ‘Ik heb veel gebeden,’ antwoordde ze, ‘maar uiteindelijk moet je alles zelf doen’. Ze leek mij een sterke vrouw, ondanks haar hoge leeftijd. Kaarsrecht, een goed gevormd gezicht en donkere ogen. Ogen zonder glans. ‘Ik ben eenzaam’, zei ze nogmaals. We gingen naast haar staan, met een hand op haar schouder, en een van mijn collega’s sprak een kort gebed uit.

De vrouw stond er een beetje bedremmeld bij. Er overkwam haar nu iets positiefs, en het leek alsof ze daar niet goed op wist reageren. Na ons gebed zagen wij een klein, gekromd dametje achter een rollator aan komen wandelen. De twee vrouwen raakten in gesprek en wij trokken ons ongemerkt terug.

Wat kun je doen als je eenzaam bent?

Het gebeuren maakte veel indruk op me. Dat je zó kunt terugkijken op een lang leven en alleen nog weet wat je allemaal gemist hebt… Ik besloot meteen om een mapje in mijn computer aan te maken getiteld ‘Dankpunten’. Voor als ik later terugkijk op mijn leven, en me misschien eenzaam en verdrietig voel. Dan wil ik kunnen lezen dat God mij iedere dag in mijn leven wel iets heeft gegeven om dankbaar voor te zijn. Vandaag was dat een heerlijk broodje rundvlees dat mijn man speciaal voor mij heeft klaargemaakt voor de lunch. In dat simpele gebaar liggen al heel wat zegeningen besloten.

Dit voorwoord is eerder verschenen in Elisabeth 13, 2017. Het thema eenzaamheid wordt vaker besproken in ons magazine. Neem nu een (proef)abonnement en ontdek meer inspirerende artikelen! 

Tekst Thea Westerbeek

Copyright © Royal Jongbloed All Rights Reserved