Home WerkChristelijk ondernemenFrits en Jacqueline ondersteunen prostituees op de Wallen:

Frits en Jacqueline ondersteunen prostituees op de Wallen:

‘Je ziet de pijn van deze vrouwen’

door Danielle Feddes
Frits en Jacqueline Rouvoet

In de Amsterdamse rosse buurt lopen vrouwen rond die door armoede, misbruik of dwang in de prostitutie zijn beland. Al ruim 21 jaar zoekt het ondernemende echtpaar Frits en Jacqueline Rouvoet van stichting Bright Fame hen op. ,,Ons motto is: schouder aan schouder.”

Waarom willen jullie iets betekenen voor prostituees?

,,Ik kan me niet voorstellen dat iemand ervan droomt om in de prostitutie te gaan”, zegt Frits. ,,Uit de verhalen van prostituees blijkt dat ze het werk bijna nooit vrijwillig doen. Je ziet de pijn van deze vrouwen. Wat ons drijft, is mensen helpen om op hun bestemming te komen, en dat is niet de prostitutie. We kijken niet naar wat iemand doet, maar naar wie iemand is. We willen hun laten zien dat ze geliefd zijn door God.’’

Hebben jullie altijd al een roeping ervaren voor dit werk?

Jacqueline: ,,Niet voor dit werk specifiek, wel om God te dienen. Ik ben opgegroeid in een gereformeerd middenstandsgezin in Hilversum. Via bijbelkampen ben ik al jong tot geloof gekomen. Toen ik vijf was, hoorde ik op de kleuterschool over zendelingen, en toen wist ik al: ik wil later mensen over Jezus vertellen. Ik dacht daarbij aan een ver land. Ik ben in Amsterdam geboren en deze stad heeft me altijd getrokken. Maar als je me toen had gezegd dat we op de Wallen zouden gaan werken, had ik dat nooit bedacht.’’

Frits komt ook uit een christelijk middenstandsgezin in Hilversum. ,,Ik was al jong actief in evangelisatiewerk en verlangde ernaar iets voor God te betekenen. Maar ik zag mezelf geen dominee worden. Mijn vader had samen met zijn broer een delicatessenzaak. Iedereen dacht: Frits wil daar wel mee doorgaan, maar dat zag ik niet zo zitten.

Sommigen verklaarden ons voor gek dat we in de Bijlmer gingen wonen

Een tijd ben ik intensief bij Youth for Christ betrokken geweest en dat vond ik fantastisch.” Lachend: ,,Daar heb ik ook Jacqueline leren kennen. Zij kwam daar weleens in de koffiebar. We hadden gelijk een klik. Ik had een bus van mijn zaak en bracht de vrouwen weleens naar huis. Meestal was Jacqueline de laatste. Dan zaten we nog heel lang te kletsen.

Toen wij trouwden leefde bij ons het verlangen om niet alleen ín Amsterdam te werken, maar er ook midden tussen de mensen te wonen. We zijn bewust naar de Bijlmer verhuisd, al verklaarden sommigen ons voor gek.’’

Wat gebeurde er in de begintijd?

Frits: ,,Ik was een tijdje vervangend filiaalbeheerder voor een bedrijf. Als de beheerder ziek was, of met vakantie, nam ik de zaak over. Op een keer ging ik lunchen en ik kreeg wat kleingeld terug. Dat heb ik in zo’n fruitautomaat gegooid. Ik weet niet eens meer of ik gewonnen of verloren heb, maar ik vond het wel een leuk spelletje. Ik ging ermee door en raakte verslaafd. Op dat moment was ik ook actief in de jeugdvereniging. Ik was God niet kwijt. Maar ik had een groot masker voor, moest liegen naar familie en vrienden. Ik voelde me de grootste loser van Hilversum. Ik schaamde me, zag geen toekomst meer.

Toen werd ik ontdekt door de directeur. Ik kon vertrekken. Gelukkig heeft hij geen aangifte gedaan. Maar ik kon wel naar huis toe en vertellen waarom ik die mooie baan was kwijtgeraakt.” Frits vertelt dit verhaal ook aan de vrouwen die hij op straat ontmoet. ,,Zij kennen dezelfde schaamte. In één keer zijn we dan op gelijke hoogte, schouder aan schouder.”

Ik kon naar huis en vertellen waarom ik die mooie baan was kwijtgeraakt

Jacqueline vervolgt: ,,Toen zat hij zonder werk en is hij een zaak in groente en fruit begonnen. Daarnaast was hij actief met hulpgoederen brengen naar Polen.” Frits: ,,De koelcel in mijn zaak stond altijd vol met goederen. Mensen dachten dat ik in tweedehands goederen handelde. Maar dan zei ik: ik heb een groente- en fruitzaak en dit doe ik ernaast.”

Hoe is Bright Fame ontstaan?

,,We waren altijd al actief in de kerk. Jacqueline had een kinderbijbelclub aan huis en ik raakte betrokken bij hulpverlening in Oost-Europa en bij de opvang van vrouwen die uit de prostitutie waren gestapt. God begon onze richting langzaam duidelijk te maken. Niet door één bijzondere ervaring, maar doordat verschillende gebeurtenissen, ontmoetingen en woorden steeds dezelfde kant op wezen.’’

,,We waren al betrokken bij de opvang van ex-prostituees, via iemand die zelf uit de prostitutie kwam”, vult Jacqueline aan. ,,Maar de echte start kwam toen een Russische vrouw Oost-Europese prostituees wilde bereiken en niemand haar wilde begeleiden. Zij vroeg Frits om hulp.’’ Frits: ,,Aanvankelijk verwees ik deze vrouwen door naar vrouwelijke hulpverleners. Dat was immers wat ik had geleerd: mannen begeleiden mannen en vrouwen begeleiden vrouwen. Toch begon dat te wringen. Een ontmoeting met een vrouw die eerder misbruik had meegemaakt, zette mij aan het denken. Nadat ik met haar had gebeden, wilde ik haar doorverwijzen. Maar dat wilde zij niet. ,,God heeft jou gebruikt,’’ zei ze. ,,Ik wil alleen met jou praten.’’

Door de gesprekken bouwen we vertrouwen op

Jacqueline: ,,Tijdens die eerste contacten viel ons op dat Frits gemakkelijk in gesprek raakte met vrouwen die veel hadden meegemaakt. Juist vrouwen die beschadigd waren door mannen, voelden zich bij hem veilig genoeg om hun verhaal met hem te delen. Dat gebeurde eigenlijk steeds opnieuw. We hebben daar nooit naar gezocht, maar het gebeurde gewoon. Ik zei tegen Frits: ‘Misschien moet jij met haar mee de straat op.’’ Frits: ,,Maar ik twijfelde: gaan deze vrouwen mij accepteren? Ze zagen in mij eerst een potentiële klant. ‘Kom je voor mijn lichaam?’ vroegen ze. ‘Nee’, zei ik, ‘ik wil vragen hoe het met je gaat.’ We hadden gesprekken van ongeveer een kwartier. Zo bouwden we vertrouwen op.”

,,Vanuit onze kerk bezochten we in die tijd een conferentie in Atlanta, VS. Het was van een organisatie die met daklozen en verslaafden werkte”, vervolgt Jacqueline. ,,We werden diep geraakt door de manier waarop deze gemeenschap omging met mensen aan de rand van de samenleving. Je zag eigenlijk niet wie de leiders en wie de daklozen waren. Iedereen ging gewoon met elkaar om. Ook ontvingen we meerdere profetische woorden die aansloten bij een verlangen dat al langer in ons hart leefde.” Frits: ,,Zo kwam er een tekst naar voren die ik al eerder had gekregen, uit Jesaja 58:6-8: over het verbreken van misdadige ketenen, en zorg hebben voor de mensen om je heen.”

Wat gebeurde er tijdens die conferentie?

Frits: ,,Tijdens een gebedsmoment voor mensen die een gebouw nodig hadden, ben ik naar voren gegaan. Jacqueline vroeg nog: ‘Waarom heb je een gebouw nodig?’ Ik zei: Voor de prostituees natuurlijk. Diezelfde avond zei een van de sprekers tegen mij: ‘Ik zie een gebouw bij jou, met meerdere verdiepingen en in slechte staat. Neem je het aan?’ Ik zei: ‘Ja’. Toen zei die spreker: ´Dan zullen de Maria Magdalena’s binnenkomen.’

Toen we terugkwamen in Nederland ging ik werken bij een boekwinkel, in het gebouw van Jeugd met een Opdracht. Daar ontmoetten we veel mensen, ook vrouwen uit de prostitutie. De Maria Magdalena’s kwamen daar letterlijk binnen. We kregen daar een ruimte waar we kantoor gingen houden. Geestelijk gezien is daar het werk begonnen.”

Wat doen jullie concreet voor deze vrouwen?

,,Wij willen graag een relatie opbouwen met de vrouwen, omdat we zien hoe genezend het is om met elkaar op te trekken”, vertelt Jacqueline. ,,Bij andere organisaties moesten we het contact verbreken, zodra we iemand hadden doorverwezen. Dat voelde niet goed. Mensen zijn natuurlijk geen postpakketje dat je van de een naar de ander stuurt.

Mensen zijn geen postpakketje dat je van de een naar de ander stuurt

We willen de vrouwen helpen ontdekken waar hun passies, dromen en talenten liggen, zodat zij op de plek komen die God voor hen bedoeld heeft. We zorgen dus voor opvang en psychologische hulp, geven trainingen, helpen met maatschappelijke en juridische vragen, met zoeken naar betaalbare woonruimte en naar een geschikte baan of opleiding.’’

Wat raakt jullie het meest in dit werk?

,,De vrouwen vertellen niet meteen alles als je langs het raam loopt. Dat is pas als je ze kent”, zegt Frits. ,,Dan hoor je hoe ze hierin zijn beland: door armoede, misbruik of dwang. Dat onrecht raakt me elke keer weer.’’ ,,We hebben inmiddels 55 vrouwen mogen dopen”, vertelt Jacqueline enthousiast. ,,Dat kun je niet afdwingen, maar het gebeurt. Bright Fame heeft een huiskamer, waar deze vrouwen kunnen langskomen voor een gesprek of een kop koffie. Met enkele vrouwen hebben we al twintig jaar contact. Sommigen vieren voor het eerst een verjaardag bij ons, of we organiseren een babyshower voor iemand die in verwachting is. Kleine, gewone dingen die voor hen bijzonder zijn.”

Hoe zien jullie de toekomst van Bright Fame?

,,Zolang God ons de kracht geeft en gezondheid, zullen we doorgaan”, zegt Jacqueline. ,,Er staat nergens in de Bijbel iets over pensioen”, lacht Frits. ,,We denken wel na over wie ons ooit zou kunnen opvolgen. Iemand met hetzelfde hart, die iets wil betekenen voor een ander.”

Frits (67) en Jacqueline (61) Rouvoet zijn de oprichters en directeuren van stichting Bright Fame. Vanuit deze stichting bieden ze praktische hulp, maatschappelijk werk en pastorale begeleiding aan vrouwen die in de prostitutie werken. Ze hebben twee dochters en twee kleinzoons en wonen in de Bijlmer.

Tekst: Daniëlle Feddes

Beeld (Privé): Frits en Jacqueline zitten zomers veel in Italië, waar ze kerkdiensten organiseren voor Nederlandse toeristen.

Ontvang je onze nieuwsbrief al? Hierin houden we je op de hoogte van nieuwe recensies en artikelen uit Elisabeth Magazine. Wil je voortaan 16x per jaar zelf ons prachtige magazine ontvangen? Word dan lid van de missie van Elisabeth Magazine.