,,Waarom doe ik dit eigenlijk? Dit is toch idioot?” Dat vraagt wandelcoach Hanneke van Harten uit Best zich regelmatig af als ze zich voorbereidt op een hele of halve marathon. ,,Tegelijkertijd heeft het me mooie dingen gebracht. Ook in het lopen zitten zo veel lessen verstopt.”
Niet alleen tijdens haar werk, maar ook in haar vrije tijd beweegt Hanneke graag en veel. Voor haar hoort bewegen bij het goed zorgen voor het lichaam dat je van God hebt gekregen. Ze deed aan hardlopen, en ging letterlijk al snel ‘de extra mijl’, eerst in halve marathons en later hele. Dat koppelde ze aan goede doelen. Inmiddels rende Hanneke in Brazilië, Thailand en Ethiopië, waarbij ze geld ophaalde voor onderbedeelde kinderen. In Kaapverdië wandelde ze 24 uur voor het goede doel. In al deze landen sponsort ze met haar gezin ook een kind via Compassion.
Veerkracht
Wat brengt het lopen haar? ,,Allereerst ervaar je dat je veel meer kunt dan je denkt! Je vergroot je veerkracht en zelfredzaamheid. Je gevoel van eigenwaarde gaat erop vooruit en je ontdekt dat je meer discipline hebt dan je dacht. Ook leer je hoe onontbeerlijk een goede voorbereiding is. Allemaal dingen die ook in geestelijk opzicht belangrijk zijn.”
Je kunt veel meer dan je denkt
Onlangs werd Hanneke gevraagd om in 2027 mee te gaan als geestelijk leider bij de Muskathlon in Zuid-Europa voor de vereniging Tot Heil Des Volks (THDV). ,,Daar mag ik de lessen die ik zelf heb geleerd weer doorgeven. Vroeger had ik nooit gedacht dat ik dit soort dingen zou doen en als spreker en trainer voor groepen mensen zou staan. Door het in overleg met God gewoon te gaan doen, is het helemaal bij me gaan horen.”
Minder braaf
Terwijl Hanneke zich in het verleden op de achtergrond hield, bang om iets fout te doen, heeft ze er nu plezier in als ze een flater slaat of als dingen anders lopen dan gedacht. ,,Natuurlijk heb ik nog steeds weleens het gevoel dat ik alles fout doe, of dat de mensen negatief over me denken, maar ik trek me niet meer terug. Integendeel: ik doe expres dingen die ik niet durf, of die een beetje raar zijn.
Ik vind het niet erg meer om een flater te slaan
Ik neem me bijvoorbeeld soms voor om in een groep mensen consequent een standpunt te verdedigen waar ik het niet mee eens ben. Ook als iemand anders gelijk heeft. Dat leert me om te denken vanuit andere mensen en invalshoeken. Of ik onderzoek hoe het is als ik me minder braaf gedraag, bijvoorbeeld door in Ikea stiekem iets in de winkelwagen van een andere klant te leggen. Met zulke rare oefeningen help ik ook cliënten om vastgeroeste patronen te doorbreken, te stoppen met pleasen en hun eigenheid opnieuw te ontdekken.”
IJsbadje
,,Als gekkig mentaal trainingsmoment heb ik ook een ijsbadje in de tuin gezet, waar ik regelmatig ’s ochtends in ga zitten. Het is toch vreemd dat je iets waar je totáál geen zin in hebt tóch doet – en zelfs blijft doen. Ik heb inmiddels veel plezier in dit soort experimenten: door spelend te leven en je in nieuwe dingen te oefenen, leer je om onder allerlei omstandigheden vreugde te ervaren, zoals Gods Woord ons ook voorhoudt. Dat geef ik graag weer door aan anderen. Het helpt mij en hen om onzekerheid te overwinnen en meer te durven.”
Naast positieve reacties krijg ik ook de nodige kritische feedback
Dat geldt ook voor het spreken in kerken. ,,Vroeger zou dat niet in me opgekomen zijn. Dominees stonden in mijn jeugd op een enorm voetstuk, die hadden ervoor gestudeerd. Toen een kerkelijke gemeente me vroeg om te komen spreken op zondagochtend, vroeg ik mezelf af wat ik daar als snotneus zonder theologische opleiding kon brengen. Ik heb God gevraagd of dit zijn bedoeling was en werd op allerlei manieren bemoedigd om ervoor te gaan. Dus spreek ik een paar keer per jaar op zondagochtenden in kerken. Het valt echt niet altijd mee, want naast positieve reacties krijg je ook de nodige kritische feedback. Maar ik leerde om kritiek niet leidend te laten zijn in wat ik doe. Je kunt niet iedereen tevreden stellen, dan verlies je je eigenheid.”
Olifantenhuid
Wat dat laatste betreft leerde Hanneke iets van een voormalig sponsorkind dat ze sprak in Thailand. Zij was uit de armoede gekomen, was nu volwassen, had werk en was heel open over haar rijke geloof. ‘You have to be trained to be hated’, zei ze. Daar heb ik lang over nagedacht, want in eerste instantie klonk het zo negatief. Maar uiteindelijk begreep ik wat ze bedoelde, ook omdat ik het herkende: laat je niet neerdrukken door het kwaad, maar train jezelf om ertegen te kunnen. Kweek een beetje een olifantenhuid.
Daar heb je háár weer…
Het blijft hier op aarde een gevecht tussen licht en duisternis. Als je standvastig blijft in het uitdragen van Gods liefde, zal niet iedereen daar positief op reageren. Daar moet je tegen kunnen. Misschien heb ik daardoor wel geleerd om door te pakken: ik heb een boodschap te vertellen en die draait niet om mij. Het maakt me niet uit als mensen me daarom uitlachen, er kritisch over zijn of denken ‘daar heb je háár weer’. Gehoorzaamheid kost soms bloed, zweet en tranen. Maar als er ook maar één iemand is die er iets aan heeft, is dat het helemaal waard.”
Hanneke van Harten (1972) is wandel-, life- en pensioencoach en eigenaar van ReFind Coaching. Daarnaast is ze spreker, trainer en coach bij onder meer Arise, Groundwork en Muskathlon, en gaat ze voor in kerken. Hanneke is getrouwd met Jan en moeder van Daan (26), Sem (22) en Lotte (20).
Tekst: Petra Butler
Beeld: Carla Manten, Aminda Fotografie
In Elisabeth Magazine vind je het hele interview met Hanneke. Elisabeth is een tijdschrift voor christenen van 50+, met bemoedigende en inspirerende verhalen, bijbelstudies, columns, boek-en filmrecensies, gedichten, een natuurrubriek en nog veel meer moois. Ben je nog geen lid? Kijk hier hoe je lid van onze missie wordt en ontvang 16x per jaar ons prachtige magazine!
