Home Interview De droom van Marjon Snel: ‘Bruggen bouwen over grenzen heen’

De droom van Marjon Snel: ‘Bruggen bouwen over grenzen heen’

door Caroline de Vente
Marjon Snel

,Zolang ik me kan herinneren, heb ik interesse voor mensen die anders zijn dan ik. Ik groeide op in afgelegen dorpen. Die rust was prettig, maar prikkelde ook mijn fantasie: wat is er nog meer te koop?’ Marjon Snel (52) is gefascineerd door andere culturen en wil al van jongs af aan over grenzen heenkijken. In Elisabeth Magazine (2021, editie 17), dat 17 september verschijnt, spreken we Marjon over dromen en haar tijd in Pakistan en Nepal. Daar werkte ze als journalist en communicatieadviseur voor hulpverleningsorganisaties. ,,Ik hoorde veel verhalen van mensen over hun dromen en werd erdoor geraakt!”

Opvallende gastvrijheid

Je stagetijd in Egypte was bepalend voor je toekomst, waarom?

,,Ik heb aan den lijve ondervonden hoe beperkend een strakke islamitische cultuur kan zijn voor vrouwen. Mannen bepalen alles. Als westerse vrouw had ik meer vrijheid en kon er tussendoor laveren. Ik werd opgenomen in de groep van de vrouwen, maar ook in samenkomsten van mannen werd ik niet buitengesloten. De begrensde plek van vrouwen zette me aan het denken over vrijheid en mogelijkheden. En hoe bevoorrecht ik daarin ben! Hier werd de kiem gelegd voor mijn reizen naar moslimgebieden.

Wat me ook opviel was de gastvrijheid. Er waren bijvoorbeeld maaltijden voor de hele buurt, waar iedereen aan lange tafels kon aanschuiven. Gastvrijheid is een belangrijke christelijke deugd, maar van moslims kun je leren wat echte gastvrijheid in de praktijk betekent.”

Heb je voorbeelden van bijzondere dromen uit je tijd in Pakistan?

,,Er was een Afghaanse vrouw die het boek had gelezen van de Britse christelijke schrijver C.S. Lewis, ‘De kronieken van Narnia’. In deze kinderboeken staat de leeuw Aslan symbool voor Jezus, en zijn liefdevolle invloed op de kinderen maakte grote indruk op haar. Daarna kreeg ze een droom, waarin Aslan persoonlijk tegen haar sprak, en haar zei de boeken te vertalen in het Dari (oostelijk-Perzisch). Door deze boeken hebben veel mensen voor het christelijk geloof en voor Jezus gekozen, dat was heel bijzonder.”

Je hebt een tijdlang Nederlandse les gegeven aan vluchtelingen. Wat is je opgevallen?

,,Wat ik erg vond, was dat veel Syrische vluchtelingen alleen maar in aanraking kwamen met officiële instanties. Ze kenden hun buren niet en werden niet uitgenodigd. Ze kregen weleens een gebruikt bankstel of een zak tweedehands kleding, en waren daar ook zeker blij mee. Maar dat was lang niet altijd hun eerste nood. Waar ze vooral behoefte aan hadden was contact, opgenomen worden in de Nederlandse maatschappij. Wie loopt een tijdje met ons op? Wie luistert naar onze verhalen?

Zo ontmoette ik een jong Syrisch echtpaar. Zij zijn alles kwijt. Ik vind het onbarmhartig dat ze alleen in contact komen met instanties en loketten. Daarom vind ik het fijn om tijd voor hen te nemen. Af en toe eten we samen: ik kook Hollands voor hen en zij koken op hun beurt Syrisch voor mij. Ik leer veel van hen. Van jongs af geniet ik ervan als ik gesprekken kan hebben met mensen die anders zijn dan ik. We vragen elkaar eerlijk hoe we in het leven staan. Ik bid bijvoorbeeld voor het eten. En zij vertellen mij over het geloof waarmee zij zijn opgevoed. Dat is over en weer verrijkend!”

Groeiende polarisatie

Heb je een droom voor Nederland?

,,Ik kijk weleens bezorgd hoe de polarisatie groeit in Nederland, hoe mensen in kampen tegenover elkaar staan. De afstand tussen mensen, tussen culturen, wordt steeds groter. Ik wil graag een positief steentje bijdragen. Er wordt al genoeg gesproken op een manier die meer verdeeldheid en angst brengt. Ik ben er niet trots op, hoe Nederland veranderd is.

Ook in verkiezingsuitslagen zie je steeds meer eigenbelang, en een groot vijandsbeeld naar bijvoorbeeld de islam. Wie help je daarmee? Er zijn wel verschillen, daar hoef je de scherpe kantjes niet van weg te poetsen, maar het is niet goed om vijandbeelden te creëren zoals populisten doen.

Ik kan er zelf iets aan doen door juist op een positieve manier bij te dragen. Samen oplopen en de verschillen bij elkaar leggen. Beseffend dat ik niet de waarheid in pacht heb! Dat bedoel ik met mijn drive om bruggen te bouwen. Mijn droom is dus wel dat in Nederland die grenzen en verschillen tussen mensen steeds meer overbrugd kunnen worden. Alle mensen zijn immers medeschepselen van God!”

Lees het interview met Marjon Snel in Elisabeth Magazine (2021, editie 17), dat 17 september verschijnt. Wil je ook de Elisabeth ontvangen? Neem een abonnement.

Tekst: © Elisabeth (Ineke Zuidhof)
Beeld: Jaap Schuurman